معصوم روى بگردانَد ، به وادى گم راهى ، ره سپار خواهد شد : قَدْ دَرَسَتْ أعلامُ الهُدى فَظَهَرَتْ أعلامُ الرَّدى . [١] بى گمان ، نشانه هاى هدايت ، از ميان رفت . پس نشانه هاى پستى ، آشكار شد .

تفسير «منار»

واژه «مَنار» در جمله «و منارا فى بلاده» ، جمع «مناره» ، ستون هايى بوده است كه در آنها ، آتش مى افروختند تا مسافران در شب ، مسير خود را بيابند و معمولاً مرزها و راه ها را مشخّص مى كرده است . مناره ، افزون بر نشانه بودن ، روشنايى هم داشته است و در متون حديثى ، تركيب هدايتِ روشن ، براى قرآن و اهل بيت عليهم السلام ، استفاده شده است . در روايتى آمده كه امام صادق عليه السلام ، قرآن را «مَنار الهُدى» [٢] معرّفى كرده است . همچنين از پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله روايت شده كه به امام على عليه السلام فرمود : يا عَلِى ! أنتَ أصلُ الدِّينِ وَ مَنارُ الإيمانِ . [٣] اى على! تو اساس دين و مشعل ايمانى . اُبىّ بن كعب ، در حوادث پس از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله ، در ميان مهاجران و انصار برخاست و با تكيه بر احاديث پيامبر صلى الله عليه و آله به سخنرانى پرداخت و از آن جمله گفت : ألَستُم تَعلَمُونَ أنَّ رَسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله قال : أهلُ بَيتِى مَنارُ الهُدى وَ الدّالّونَ عَلَى اللّه ِ ؟ [٤] آيا شما نمى دانيد كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : خاندان من ، مشعل هدايت و راه نمايان به سوى خدايند؟ اهل بيت عليهم السلام نيز بارها خود را «مَنار الهُدى» [٥] و يا «مَنار الإيمان» ، [٦] معرّفى كرده اند.

[١] . الكافى ، ج ١ ، ص ٦٠ ، ح ٧ .[٢] . همان ، ج ٢ ، ص ٦٠٠ ، ح ٥ .[٣] . بصائر الدرجات ، ص ٣١ ، ح ٨ .[٤] . الاحتجاج ، ج ١ ، ص ٢٩٨ ، ح ٥٢ .[٥] . ر . ك : إرشاد القلوب ، ص ٤١٨ ؛ الامالى ، طوسى ، ص ٦٥٤ ، ح ١٣٥٤ .[٦] . ر . ك : بصائر الدرجات ، ص ٣١ ، ح ٨ .