.وَ نُورُهُ وَ بُرهانُهُ عِنْدَكُمْ وَ أمْرُهُ إلَيْكُمْ . مَنْ والاكُم فَقَدْ والَى اللّه َ ، وَ مَنْ عاداكُمْ فَقَدْ عادَى اللّه َ ، وَ مَنْ أحَبَّكُمْ فَقَدْ أحَبَّ اللّه َ ، وَ مَنْ أبْغَضَكُمْ فَقَدْ أبْغَضَ اللّه َ ، وَ مَنِ اعْتَصَمَ بِكُمْ فَقَدِ اعْتَصَمَ بِاللّه ِ .

.و نور و دليل آشكارش ، نزد شماست و امر (حكومت) الهى ، به شما واگذار شده است . هر كه ياور شما باشد ، بى گمان ، خدا را يارى كرده است و هر كه شما را دشمن دارد ، بى گمان ، با خدا دشمنى ورزيده است و هر كه شما را دوست بدارد ، بى گمان ، خدا را دوست داشته است و هر كه به شما كينه ورزد ، بى گمان ، به خدا كينه ورزيده است و هر كه به شما تمسّك جويد ، بى گمان ، به خدا تمسّك جسته است ...

توضيح واژه ها

والى : دوست بود ، همراه بود ، دنباله رو بود ، يار و ياور بود . [١] عادى : دشمنى ورزيد ، خصومت كرد ، برخورد خصمانه داشت . [٢] اَحَبَّ : دوست داشت ، مشتاق شد ، عاشق شد . [٣] أبْغَضَ : كينه ورزيد ، متنفّر شد . [٤] اِعْتَصَمَ : پيوست ، چنگ زد ، پناهنده شد . [٥]

[١] «الولىّ هو الناصر» (لسان العرب ، ج ١٥ ، ص ٤٠٦) . «الوَلاية والوِلاية : النصرة» (همان ، ص ٤٠٧) . «تولّى الشى ء : لزمه» (همان ، ص ٤١٠) .[٢] «عدا يَعْدو إذا ظلم و جار» (لسان العرب ، ج ١٥ ، ص ٣٣) . «العداء ، بالفتح و المدّ ، الظلم و تجاوز الحدّ» (همان جا) . «عدوته : جاوزته» (همان جا) .[٣] «الحبّ : الوداد و المحبّة» (لسان العرب ، ج ١ ، ص ٢٨٩) .[٤] «البغض : نقيض الحبّ» (لسان العرب ، ج ٧ ، ص ١٢١) .[٥] «الاعتصام : الامتساك بالشى ء» (لسان العرب ، ج ١٢ ، ص ٤٠٤) . «اعتصم : أي تمسّك و استمسك» (مجمع البحرين ، ج ٦ ، ص ١١٦) .