تفسير قرآن ناطق - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٢

فرمود : «مانند پدرت؟» . گفت : بيشتر . فرمود : «مانند مادرت؟» . گفت : بيشتر . فرمود : «مانند جانت ؟» . گفت : به خدا سوگند ، بيشتر ، اى پيامبر خدا ! فرمود : «مانند پروردگارت ؟» . نوجوان بامعرفت ، به آزمونِ پيامبر صلى الله عليه و آله ، چنين پاسخ گفت : خدا ، خدا ، خدا ، اى پيامبر خدا ! اين دوستى ، نه براى توست و نه براى هيچ كس ديگر . من ، تو را نيز تنها به خاطر دوستىِ خدا ، دوست مى دارم . پيامبر صلى الله عليه و آله ، رو به اطرافيان كرد و فرمود : هكذَا كُونُوا أحِبُّوا اللّه َ لِاءحسانِهِ إلَيكُم وَ إنعامِهِ عَلَيكُم وَ أحِبّونِى لِحُبِّ اللّه ِ . [١] اين چنين باشيد . خداوند را به خاطر احسان و نعمت هايش بر شما دوست بداريد و مرا به خاطر دوستى خداوند .

٢ . لذّت بردن از نماز

براى عاشقان كامل خدا ، نماز ، شيرين است و وقتى به نماز دعوت مى شوند ، براى سخن گفتن با محبوب ، سر از پا نمى شناسند و هرگز در نمازِ خود ، احساس كسالت و خستگى نمى كنند . پيامبر صلى الله عليه و آله مى فرمايد : جَعَلَ اللّه ُ ـ جَلَّ ثَناؤُهُ ـ قُرَّةَ عَينِى فِى الصَّلاةِ وَ حَبَّبَ إلَىَّ الصَّلاةَ كَما حَبَّبَ إلَى الجائِعِ الطَّعامَ وَ إلَى الظَّمآنِ الماءَ وَ إنَّ الجائِعَ إذا أكَلَ شَبِعَ وَ إنَّ الظَّمآنَ إذا شَرِبَ رَوِىَ وَ أنا لا أشبَعُ مِنَ الصَّلاةِ . [٢]