واژه «صلوات» ، جمع «صلاة» ، به معناى دعاست و از آن رو به «نماز»، «صلاة» مى گويند كه در بر دارنده «دعا» است. به «صلوات» ، در فارسى ، «درود» مى گويند ؛ ولى در متونِ روايى ، معناى «صلوات» ، همواره يكسان نيست ؛ بلكه با گوينده صلوات ، رابطه اى مستقيم دارد. صلوات ، از سوى خداوند، فرشتگان و پيامبر صلى الله عليه و آله ، معنايى متفاوت دارد كه آن را بررسى مى نماييم :

معانى صلوات

در قرآن، خداوند ، بر دسته اى از مردم ، صلوات مى فرستد ؛ مانند آيه ١٥٧ سوره بقره : «أُوْلَئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَ تٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ . آنان اند كه درودها و بخشايشى از پروردگارشان ، بر آنهاست» . در برخى آيات ، صلوات فرشتگان ، در كنارِ صلوات خداوند ، آمده است : «هُوَ الَّذِى يُصَلِّى عَلَيْكُمْ وَ مَلَئِكَتُهُ لِيُخْرِجَكُم مِّنَ الظُّـلُمَـتِ إِلَى النُّورِ . [٣] اوست كه بر شما درود مى فرستد ، و فرشتگان او نيز ، تا شما را از تاريكى ها به روشنايى بيرون آورد» .

[١] در برخى نسخه ها به جاى «صلواتنا»، مفرد آن ، يعنى «صلاتنا» آمده است .[٢] «الصلاة : الدعاء و الاستغفار» (لسان العرب ، ج ١٤ ، ص ٤٦٤) .[٣] سوره احزاب ، آيه ٤٣.