تفسير قرآن ناطق - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٩٨

اى مردم! او ملاكِ آزمايش جهانيان ، حجّت شكوهمند و نشانه بزرگ است . امير مؤمنان عليه السلام نيز در معرّفى خويش ، همان جملات پيامبر صلى الله عليه و آله را تكرار كرده است و بر پايه روايتى فرموده : أَنَا الحُجَّةُ العُظْمى وَ الآيَةُ الكُبْرى وَ المَثَلُ الأعْلى . [١] من ، بزرگ ترين حجّت ، بزرگ ترين نشانه و برترين نمونه ام . در سخن ديگرى از امام على عليه السلام ، روايت شده كه فرمود: ما للّه ِِ نَبَأٌ أعظَمُ مِنِّى وَ ما للّه ِِ آيةٌ أكْبَرُ مِنِّى . [٢] براى خداوند ، خبرى بزرگ تر از من نيست ؛ و براى خداوند ، نشانه اى بزرگ تر از من نيست. در نگاه دينى ما، اهل بيت عليهم السلام ، سخنى جز حقيقت نمى گويند و از زياده گويى و تعارفات ، پرهيز مى كنند . بنا بر اين ، سخنان آنان ، بيانگر جايگاه واقعى ايشان است و بى ترديد ، مى توان گفت كه در روى زمين ، نشانه اى برتر از وجود امامانِ اهل بيت عليهم السلام نيست ؛ زيرا ايشان ، از هر آنچه كه در تصوّر آيد ، خدا را بهتر و بيشتر نشان مى دهند ، به گونه اى كه شناخت واقعىِ مقام امام معصوم، شناخت خدا را در پى دارد ؛ زيرا هر كه عظمت ايشان را دريابد، عظمت خالقِ ايشان را دريافته است . روايت شده كه امام صادق عليه السلام به محمّد بن مُسلم ثقفى ، از فهميده ترين شاگردان خويش ، زيارتى را آموزش داد تا هنگام شرفيابى به حضور امير مؤمنان على عليه السلام ، آن را بخواند. در اين زيارت نامه آمده است : السَّلامُ عَلَيكَ يا آيَةَ اللّه ِ العُظمى ! [٣] سلام بر تو ، اى بزرگ ترين آيه خدا ! اكنون مى توان به راز «الآية المخزونة ؛ نشانه پنهان بودن» اهل بيت عليهم السلام پى برد كه شناخت مقامات معنوى و عظمت حقيقى آنان ، كار هر كسى نيست و جز اولياى ويژه