واژه «شهداء» ، جمع «شاهد» و يا «شهيد» ، از مادّه «شهود» ، به معناى گواه و ناظر است و در قرآن هم به همين معنا آمده است: «وَ ادْعُواْ شُهَدَآءَكُم مِّن دُونِ اللَّهِ . [٤] و گواهان خود ، غير از خدا را فرا بخوانيد». و يا: «لِيَكُونَ الرَّسُولُ شَهِيدًا عَلَيْكُمْ وَ تَكُونُواْ شُهَدَآءَ عَلَى النَّاسِ . [٥] تا اين پيامبر ، بر شما گواه باشد و شما بر مردم ، گواه باشيد» . تعبير «دار الفناء» ، به معناى سراى نيستى، اصطلاحى براى دنياست و در برابر آن ، «دار البقاء» ، به معناى سراى پايدار، اصطلاحى براى آخرت است. اين عبارت ، امامان را گواهانِ سراى نيستى معرّفى مى كند. چگونگى نظارت

[١] «الشاهد و الشهيد : الحاضر و الجمع شهداء» (لسان العرب ، ج ٣ ، ص ٢٤٠) .[٢] «الدّار : المحل يجمع البناء و العرصة» (لسان العرب ، ج ٤ ، ص ٢٩٨) .[٣] «الفناء ، نقيض البقاء» (لسان العرب ، ج ١٥ ، ص ١٦٤) .[٤] سوره بقره ، آيه ٢٣ .[٥] سوره حج ، آيه ٧٨ .