براى واژه «دعوت» در عبارت «حتّى أعلنتم دعوته ؛ تا اين كه دعوت او را آشكار كرديد» ، معانى مختلفى ذكر شده است ؛ [٣] امّا با توجّه به عبارت پيشين دعا و عبارت هايى كه پس از اين مى آيد ، به نظر مى رسد كه «دعوت» ، اشاره به اين آيه شريف است : «يَـأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ . [٤] اى مؤمنان ! به خداوند و پيامبر ، هنگامى كه شما را به چيزى مى خوانند ، كه زنده تان مى سازد پاسخ دهيد» . بنا بر اين ، مقصود اين است كه اهل بيت عليهم السلام ، همه توان خود را در راه خدا به كار گرفتند و آشكارا ، مردم را به آنچه موجب حيات و بالندگى فردى و اجتماعى آنهاست ، دعوت كردند .

[١] «علن الأمر : شاع و ظهر» (العين ، ج ٢ ، ص ١٤١) . «الإعلان : المجاهرة، إظهار الشى ء» (لسان العرب ، ج ١٣ ، ص ٢٨٨) .[٢] «دعا : ندب ، الدعوة : ما دعوت إليه من طعام و شراب» (لسان العرب ، ج ١٤ ، ص ٢٦٠) .[٣] ر . ك : مجمع البحرين ، ج ١ ، ص ٥٩٨ ـ ٥٩٩ . نيز ، ر . ك : ص١٨٦ «والدعوة الحسنى» .[٤] سوره انفال ، آيه ٢٤ .