جاهَدَ : جهاد كرد ، كوشش كرد ، زحمت فراوانى كشيد . [١] حَقّ : حقيقت ، راستى ، درستى ، كامل ، شايسته . [٢] جِهاد : مصدر «جاهد» ، به معناى مبارزه كردن ، نبرد ، كوشش . حَقّ جهاد : به كار گرفتن همه توان ، آن گونه كه شايسته است .

شرح

به كار گرفتن همه توان، معناىِ مشترك واژگانى نظير : «جُهد» ، «اجتهاد» و «جِهاد» است. از اين رو ، «مجاهد» ، كسى است كه با تمامِ توان ، با دشمن ، مبارزه مى كند و «مجتهد» نيز به كسى مى گويند كه تمام توان خود را براى انجام دادن كارى به كار مى گيرد .

طلايه داران جهاد

معيارِ ارزشيابىِ مجاهدان ، دو چيز است: يكى انگيزه الهى ، و ديگرى ، به كارگيرى همه توان . بنا بر اين ، اهل بيت عليهم السلام ، طلايه دارانِ جهادند ؛ زيرا چه از نظر انگيزه الهى و اخلاص ، و چه از نظر به كار گيرى همه توان در راه انجام دادن اوامر الهى و ترك

[١] «الجهاد : محاربة الكفّار و هو المبالغة و استفراغ ما فى الوسع و الطاقة من قول أو فعل» (النهاية ، ج ١ ، ص ٣١٩) . «جهد الرجل فى الشى ء: أى جدّ فيه و بالغ (همان جا) . الجهد: بلوغك غاية الأمر الذى لا تألو عن الجهد فيه» (العين ، ج ٣ ، ص ٣٨٦) .[٢] «الحقّ : صدق الحديث» (لسان العرب ، ج ١٠ ، ص ٥٢) . «الحاء و القاف ، أصل واحد هو يدلّ على إحكام الشى ء و صحّته» (معجم مقاييس اللّغة ، ج ٢ ، ص ١٥) .