واژه «المصطفون» جمع «مصطفى» ، از ريشه «صفو» ، به معناى برگزيده است . خداوند ، امامان عليهم السلام را برگزيده است تا علوم الهى را در ميانِ مردم بگسترانند و از شريعت او ، پاسدارى كنند : «ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَـبَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا . [١] سپس [اين] كتاب (قرآن) را به كسانى از بندگانمان كه برگزيديم ، ميراث داديم» .

تفسير «المطيعون»

واژه «المطيعون» ، جمع «مطيع» ، به معناى فرمانبر است . همه امامان عليهم السلام ، با خشنودى از خدا اطاعت كرده ، به بندگى خويش ، مباهات مى كرده اند . امير مؤمنان عليه السلام ، در مناجات خويش مى گويد : إلهى كَفى لِى عِزَّا أنْ أكُونَ لَكَ عَبدَا . [٢] معبودا ! براى عزّت من ، همين بس كه بنده تو باشم . در فرهنگ دينى ما ، اطاعت از خدا ، راهِ مستقيمى است كه از انحراف و كج روى ، باز مى دارد . بر پايه روايتى ، امام باقر عليه السلام ، براى در امان ماندن از انحرافات اعتقادى ، مى فرمايد : لا تَذهَب بِكُمُ المَذاهِبُ فَوَ اللّه ِ ما شِيعَتُنا إلّا مَنْ أطاعَ اللّه َ عز و جل . [٣] مذاهب [و گرايش هاى گوناگون] ، شما را از بين نَبَرد . به خدا سوگند ، تنها كسى كه خداوند عز و جل را فرمان ببَرَد ، پيرو ماست .

[١] . سوره فاطر ، آيه ٣٢ .[٢] . الخصال ، ص ٤٢٠ ، ح ١٤ .[٣] . الكافى ، ج ٢ ، ص ٧٣ ، ح ١ .