.وَ أشْهَدُ أنَّ مُحَمَّدا عَبْدُهُ الْمُنْتَجَبُ وَ رَسُولُهُ الْمُرْتَضى ، أرْسَلَهُ بِالْهُدى وَ دينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُون .

.و گواهى مى دهم كه محمّد ، بنده برگزيده و فرستاده پسنديده اوست . او را با هدايت و آيين حق فرستاد ، تا بر همه آيين ها پيروزش گردانَد ، هر چند مشركان ، خوش نداشته باشند .

توضيح واژه ها

عَبْد : بنده ، مملوك ، برده . [١] المُنْتَجَب : برگزيده شده ، انتخاب شده . [٢] المُرْتَضى : خشنود شده ، پسنديده شده . [٣] الكَرْه : ناخشنودى ، ناخوشايندى ، ناپسند دانستن ، نفرت برانگيز بودن . [٤]

شرح

اصل «نبوّت» ، پس از توحيد ، مهم ترين اصل دين است . گواهى بر نبوّت پيامبر صلى الله عليه و آله ، همانند توحيد ، داراى مراتب زبانى ، قلبى و يقينى است . اگر كسى جمله «أشهد أنّ محمّدا رسول اللّه » را بر زبان جارى كند ، شهادت زبانى داده است و چنانچه قلب او ، حقيقت اين جمله را پذيرا شود ، شهادت قلبى داده است . امّا رسيدن به شهود يقينى نبوّت ، آثار ويژه اى دارد كه به توضيح آنها مى پردازيم .

[١] «العبد : الإنسان ، المملوك» (لسان العرب ، ج ٣ ، ص ٢٧٠) .[٢] «المنتجب : المختار من كلّ شى ء» (لسان العرب ، ج ١ ، ص ٧٤٨) .[٣] «إرتضاه : رآه له أهلاً» (لسان العرب ، ج ١٤ ، ص ٣٢٤) .[٤] «خلاف الرضا و المحبّة» (معجم مقاييس اللّغة ، ج ٥ ، ص ١٧٢) .