در قرآن كريم ، واژه «حزب» به صورت مفرد ، هشت بار [١] و به صورت تثنيه ، يك بار ، [٢] به صورت مُطلق ، [٣] دو بار و با افزوده شدن «اللّه » به آن ، [٤] سه بار و با افزوده شدن «شيطان» به آن [٥] نيز سه بار به كار رفته است . بنا بر اين ، از نگاه قرآن ، دو حزب ، پيوسته در جهان وجود دارند : حزب خدا و حزب شيطان . حزب خدا ، حزب رستگاران است : «أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ . [٦] آگاه باشيد كه حزب خدا ، رستگاران اند!» . و حزب شيطان ، حزب زيانكاران است : «أَلَا إِنَّ حِزْبَ الشَّيْطَـنِ هُمُ الْخَـسِرُونَ . [٧] آگاه باشيد كه حزب شيطان ، زيانكارن اند!» .

١ . حزب خدا

پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ، امامان عليهم السلام را به عنوان حزب خدا ، شناسانده و بر اساس روايتى فرموده است : هر كس دوست دارد بر كشتى نجات ، سوار شود و به دستگيره محكم الهى چنگ زند و به ريسمان ناگسستنى خداوند بياويزد ، پس از من ، با على دوستى ورزد و با دشمنش دشمنى كند و از امامان هدايتگر از نسل او ، پيروى كند ؛ زيرا كه آنان ، جانشين و وصىّ من هستند . [٨]

[١] سوره مائده ، آيه ٥٦ ؛ سوره مؤمنون ، آيه ٥٣ ؛ سوره روم ، آيه ٣٢ ؛ سوره مجادله ، آيه ١٩ و ٢٢ ؛ سوره فاطر ، آيه ٦ .[٢] سوره كهف ، آيه ١٢ .[٣] سوره مؤمنون ، آيه ٥٣ ؛ سوره روم ، آيه ٣٢ .[٤] سوره مائده ، آيه ٥٦ ؛ سوره مجادله ، آيه ٢٢ .[٥] سوره فاطر ، آيه ٦ ؛ سوره مجادله ، آيه ١٩ .[٦] سوره مجادله ، آيه ٢٢ .[٧] سوره مجادله ، آيه ١٩ .[٨] عيون أخبار الرضا عليه السلام ، ج ١ ، ص ٢٩٢ ، ح ٤٣ .