الدُّعاة : جمع «داعى» ، به معناى دعوت كننده ، مبلّغ ، فرا خواننده . [١] القادَة : جمع «قائد» ، به معناى رهبر ، پيشواى پيشرو . [٢] الهُداة : جمع «هادى» ، به معناى هدايت كننده ، رهبرى كننده ، راه نما . [٣] السَّادة : جمع «سائد» ، به معناى رئيس ، مالك ، ارباب ، شريف ، سَرور ، حكمران . [٤] الوُلاة : جمع «والى» ، به معناى رهبر ، حاكم ، حكمران ، فرمان روا ، كارگزار . [٥]

شرح

چهار بخش از «زيارت جامعه كبيره» كه با سلام دادن آغاز مى شد ، به اتمام رسيد . عبارت هاى جديد زيارت ، با سلام دادن بر پيشوايان دعوت كننده ، آغاز مى شود . «دُعاة» ، به معناى گروهى است كه مردم را به راه حق ، هدايت مى كنند و يا گم راه مى سازند ؛ امّا با توجّه به عبارت هاى پيشين كه نوع فراخوانى امام را تبيين مى كرد ، پيشوايان معصوم عليهم السلام ، مردم را به سوى خدا ، فرا مى خوانند و از پرستش طاغوت ، بر حذر مى دارند . [٦]

[١] «الدُّعاة : قوم يدعون إلى بيعة هدى أو ضلالة» (لسان العرب ، ج ١٤ ، ص ٢٥٩) .[٢] ر . ك : لسان العرب ، ج ٣ ، ص ٣٧٠ ؛ مجمع البحرين ، ج ٣ ، ص ٥٥٨ .[٣] «الهادى : الدَّليل لأنّه يقدم القوم» (لسان العرب ، ج ١٥ ، ص ٣٥٧) .[٤] ر . ك : لسان العرب ، ج ٣ ، ص ٢٢٨ .[٥] كلّ من وَلىَ أمراً أو قام به فهو مولاه و وليّه (لسان العرب ، ج ١٥ ، ص ٤٠٩) .[٦] . براى آگاهى بيشتر ، ر . ك : ص ٢٣١ : «السَّلام عَلَى الدُّعاة إلَى اللّه » .