ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٦٩

٢١٤٧١.عنه عليه السلام : كَيفَ يَصِلُ إلى حَقيقَةِ الزُّهدِ مَن لَم يُمِتْ شَهوَتَهُ ؟! [١]

٢١٤٧٢.الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلام ـ في الدُّعاءِ ـ: اللّهُمّ صَلِّ على محمّدٍ و آلِ محمّدٍ ، و اجعَلْنا مِنَ الّذين غَلَّقوا بابَ الشَّهوَةِ مِن قُلوبِهِم ، و استَنْقَذوا مِن الغَفلَةِ أنفُسَهُم ، و استَعذَبوا مَرارَةَ العَيشِ ، و استَلانُوا البَسطَ ، و ظَفَروا بِحَبلِ النَّجاةِ و عُروَةِ السَّلامَةِ . [٢]

٢١٤٧٣.عنه عليه السلام ـ في المُناجاةِ ـ: اللّهُمّ لكَ قَلبي و لِساني ، و بِكَ نَجاتي و أماني ، و أنتَ العالِمُ بِسِرِّي و إعلاني ، فأمِتْ قَلبي عَنِ البَغضاءِ ، و أصمِتْ لِساني عَنِ الفَحشاءِ ، و أخلِصْ سَريرَتي عَن علائقِ الأهواءِ ، و اكفِني بأمانِكَ عَن عَوائقِ الضَّرّاءِ ، و اجعَلْ سِرِّي مَعقودا على مُراقَبَتِكَ ، و إعلاني مُوافِقا لطاعَتِكَ ، و هَبْ لي جِسما رُوحانيّا ، و قَلبا سَماويّا ، و هِمَّةً مُتَّصِلَةً بِكَ . [٣]

٢١٤٧٤.تحف العقول : قيلَ لَه [ الإمامُ الصّادقُ] عليه السلام : أينَ طَريقُ الرّاحَةِ ؟ فقالَ عليه السلام : في خِلافِ الهَوى . قيلَ : فمَتى يَجِدُ عَبدٌ الرّاحَةَ ؟ فقالَ عليه السلام : عِندَ أوَّلِ يَومٍ يَصيرُ في الجَنَّةِ . [٤]

٢١٤٧١.امام على عليه السلام : چگونه به حقيقت زهد رسد، كسى كه شهوت خود را نميرانده است؟!

٢١٤٧٢.امام زين العابدين عليه السلام ـ در دعا ـگفت : خدايا! بر محمّد و آل محمّد درود فرست و ما را از كسانى قرار ده كه دَرِ شهوت را به روى دل هايشان بستند و خود را از غفلت رهانيدند و تلخى زندگى را به كام خود شيرين كردند و زمين را بستر نرم خود گرفتند و به ريسمان نجات و دستگيره سلامت دست يازيدند.

٢١٤٧٣.امام زين العابدين عليه السلام ـ در مناجات ـگفت : خدايا! دل و زبانم از آنِ توست و رهايى و امانم به دست توست و تويى دانا به نهان و آشكار من. پس دشمنى و كينه را در دلم بميران و زبانم را از زشت گويى خاموش گردان و نهادم را از تعلّقات هوس ها بپيراى و مرا با امان خود از گزندها و ناملايمات نگه دار و درون مرا بر مراقبت از خودت بگمار و بيرونم را با فرمانبرى از خودت سازگار نما و مرا پيكرى روحانى و دلى آسمانى و همّتى پيوسته به خودت عطا فرما.

٢١٤٧٤.تحف العقول : به امام صادق عليه السلام گفته شد : راه آسايش در چيست؟ حضرت فرمود: در مخالفت با هوس. عرض شد: پس، آدمى كى به آسايش دست مى يابد؟ فرمود: در نخستين روزى كه به بهشت مى رود.