٢١٨٦١.عنه صلى الله عليه و آله : ثَلاثَةٌ لا يَزيدُ اللّه ُ بهِنَّ إلاّ خَيرا : التَّواضُعُ لا يَزيدُ اللّه ُ بهِ إلاّ ارتِفاعا ، و ذِلُّ النَّفسِ لا يَزيدُ اللّه ُ بهِ إلاّ عِزّا ، و التَّعَفُّفُ لا يَزيدُ اللّه ُ بهِ إلاّ غِنىً . [٦]

٢١٨٦٢.عنه صلى الله عليه و آله : يا عليُّ ، و اللّه ِ لَو أنّ المُتَواضِعَ في قَعرِ بِئرٍ لَبَعَثَ اللّه ُ عَزَّ و جلَّ إلَيهِ رِيحا يَرفَعُهُ فَوقَ الأخيارِ في دَولَةِ الأشرارِ . [٧]

٢١٨٦٣.عنه صلى الله عليه و آله : ما مِن آدَميٍّ إلاّ و في رَأسِهِ حَكَمَةٌ [٨] بِيَدِ مَلَكٍ ، فإذا تَواضَعَ قِيلَ للمَلَكِ : ارفَعْ حَكَمَتَهُ ، و إذا تَكبَّرَ قِيلَ للمَلَكِ : ضَعْ حَكَمَتَهُ . [٩]

٢١٨٥٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فروتنى جز بر رفعت و بلندى آدمى نمى افزايد. پس فروتنى كنيد تا خداوند شما را رفعت بخشد.

٢١٨٥٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ كس فروتنى نكرد، مگر اينكه خداوند او را بالا برد.

٢١٨٥٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه براى خدا فروتنى كند، خداوند او را بالا برد.

٢١٨٥٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه براى خدا يك درجه پايين بيايد، خداوند او را يك درجه بالا برد تا جايى كه او را در علّيين جاى دهد.

٢١٨٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه بنده فروتنى كند، خداوند او را به آسمان هفتم بالا برد.

٢١٨٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه چيز است كه خداوند به واسطه آنها جز خوبى نمى افزايد: فروتنى، كه خداوند به واسطه آن جز بر رفعت نمى افزايد و ذلّت و خوارى نفْس، كه خداوند به سبب آن جز بر عزّت نمى افزايد و مناعت طبع ، كه خداوند به سبب آن جز بر بى نيازى نمى افزايد.

٢١٨٦٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى على! به خدا قسم كه اگر شخص فروتن در قعر چاهى باشد، خداوند عزّ و جلّ بادى مى فرستد تا او را در دولت بدكاران، در رأس نيكان قرار دهد.

٢١٨٦٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ انسانى نيست مگر اين كه در سر او دهنه اى است كه در دست فرشته اى قرار دارد. هرگاه فروتنى كند، به آن فرشته گفته مى شود : دهنه اش را بالا بَر و هرگاه بزرگى فروشد، به فرشته گفته شود : دهنه اش را پايين كش .

[١] . كنز العمّال : ٥٧١٩.[٢] بحار الأنوار : ٧٥/١٢٠/٧.[٣] . كنز العمّال : ٥٧٣٠.[٤] كنز العمّال : ٥٧٢١.[٥] . كنز العمّال : ٥٧٢٠.[٦] بحار الأنوار : ٧٥/١٢٣/٢٢.[٧] بحار الأنوار : ٧٧/٥٣/٣.[٨] الحَكَمَة : حديدة في اللجام تكون على أنف الفرس و حَنَكه تمنعه عن مخالفة راكبِه [و معنى الحديث : ]أي تمنع من هي في رأسه كما تمنع الحَكَمَة الدابّة (لسان العرب : ١٢/١٤٤) .[٩] كنز العمّال : ٥٧٢٩.