٢١٩٤٦.الترغيب و الترهيب : عبدُ اللّه ِ بنُ أبي الحَمساءِ : بايَعتُ رسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله بِبَيعٍ قَبلَ أن يُبعَثَ ، فَبَقِيَت لَهُ بَقيَّةٌ و وَعَدتُهُ أن آتِيَهُ بها في مَكانِهِ ، فنَسِيتُ ، ثُمّ ذَكَرتُ بَعدَ ثَلاثٍ فَجِئتُ فإذا هُو مَكانَهُ . فقالَ : يافَتى، لَقَد شَقَقتَ علَيَّ ، أنا هاهُنا مُنذُ ثَلاثٍ أنتَظِرُكَ! [٦]

٢١٩٤٧.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : إنّ رسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله واعَدَ رجُلاً إلَى الصَّخرَةِ فقالَ : أنا لكَ هاهُنا حتّى تَأتيَ . قالَ : فاشتَدَّتِ الشَّمسُ علَيهِ ، فقالَ لَهُ أصحابُهُ : يا رسولَ اللّه ِ، لو أنّكَ تَحَوَّلتَ إلَى الظِّلِّ ! قالَ : وَعَدتُهُ إلى هاهُنا و إن لَم يَجِئْ كانَ مِنهُ المَحشَرُ . [٧]

٢١٩٤١.امام على عليه السلام : وعده خود را [همواره ]به ياد داشته باش.

٢١٩٤٢.امام رضا عليه السلام : ما خاندانى هستيم كه وعده خود را دَينى بر گردن خويش مى بينيم، چنان كه رسول خدا صلى الله عليه و آله چنين كرد.

٤٠٥١

وعده، يكى از دو بندگى است

٢١٩٤٣.امام على عليه السلام : كسى كه از او چيزى خواسته مى شود، آزاد است تا آن هنگام كه وعده دهد.

٢١٩٤٤.امام على عليه السلام : وعده يك نوع بندگى است. انجام دادن وعده يك نوع آزادى [از قيد بندگى ]است.

٢١٩٤٥.امام على عليه السلام : وعده دادن، بيمارى است و بهبودى از اين بيمارى به انجام دادن وعده است.

٢١٩٤٦.الترغيب و الترهيب ـ به نقل از عبد اللّه بن ابى الحمساء ـ: پيش از آنكه رسول خدا صلى الله عليه و آله مبعوث شود با او معامله اى كردم و مقدارى از آنچه مى خواستم به ايشان بدهم باقى ماند و من وعده دادم كه آن باقيمانده را در همان جا كه هست برايش ببرم. اما و عده اى را كه داده بودم فراموش كردم. بعد از گذشت سه روز به يادم آمد . آمدم ديدم پيامبر صلى الله عليه و آله در همان جاست . فرمود: اى جوان! مرا به زحمت انداختى، سه روز است كه من در اين جا منتظر تو هستم!

٢١٩٤٧.امام صادق عليه السلام : رسول خدا صلى الله عليه و آله با مردى در كنار صخره وعده گذاشت و فرمود: من در اين جا منتظر تو مى مانم تا بيايى. آفتاب داغى بر آن حضرت مى تابيد. اصحاب عرض كردند: اى رسول خدا! خوب است به سايه برويد. حضرت فرمود: من در اين جا با او وعده گذاشته ام و اگر نيايد تا قيامت در همين جا مى ايستم.

[١] غرر الحكم : ٢٢٤٩.[٢] بحار الأنوار : ٧٥/٩٧/٢٠.[٣] نهج البلاغة : الحكمة ٣٣٦.[٤] غرر الحكم : ١٦٤٦ و ١٦٤٧.[٥] غرر الحكم : ١١٣٤.[٦] الترغيب و الترهيب : ٤/٩/١٢.[٧] مكارم الأخلاق : ١/٦٤/٦٣.