٢١٧٣٣.عنه صلى الله عليه و آله : يا أبا ذرٍّ ، اُعبُدِ اللّه َ كأنَّكَ تَراهُ ، فإن كُنتَ لا تَراهُ فإنّهُ يَراكَ ، و اعلَمْ أنَّ أوَّلَ عِبادَةِ اللّه ِ المَعرِفَةُ بهِ ، فهُوَ الأوَّلُ قَبلَ كلِّ شيءٍ فلا شيءَ قَبلَهُ ، و الفَردُ فلا ثانِيَ لَهُ ، و الباقِي لا إلى غايَةٍ ، فاطِرُ السَّماواتِ و الأرضِ و ما فيهِما و ما بَينَهُما مِن شيءٍ و هُو اللّه ُ اللَّطيفُ الخَبيرُ و هُو على كلِّ شيءٍ قَديرٌ ، ثُمّ الإيمانُ بِي و الإقرارُ بأنَّ اللّه َ تعالى أرسَلَني إلى كافَّةِ النّاسِ بَشيرا و نَذيرا و داعِيا إلَى اللّه ِ بإذنِهِ ، و سِراجا مُنيرا ، ثُمّ حُبُّ أهلِ بَيتيَ الّذينَ أذهَبَ اللّه ُ عَنهُمُ الرِّجسَ وَ طهَّرَهُم تَطهيرا . و اعلَمْ ـ يا أبا ذرٍّ ـ إنّ اللّه َ عَزَّ و جلَّ جَعَلَ أهلَ بَيتي في اُمَّتي كَسَفينَةِ نُوحٍ مَن رَكِبَها نَجا و مَن رَغِبَ عنها غَرِقَ ، و مِثَلَ بابِ حِطَّةٍ [٧] في بَني إسرائيلَ؛ مَن دَخَلَها كانَ آمِنا . [٨]

٢١٧٢٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام ـفرمود: اى على! تو را از سه خصلت نهى مى كنم: حسادت و حرص و دروغ.

٢١٧٢٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در سفارشى به على عليه السلام كه آغازش چنين استفرمود : اى على! سه چيز است كه هر كس خدا را با آن سه ديدار كند، از برترين مردم است... .

٢١٧٢٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در سفارشى به على عليه السلام كه آغازش چنين استفرمود : اى على! به تو سفارشى مى كنم، آن را به گوش گير؛ زيرا تا زمانى كه سفارش مرا به گوش گيرى در خير و خوبى خواهى بود... .

٢١٧٣٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام ـفرمود : اى على! از نشانه هاى يقين اين است كه هيچ كس را با به خشم آوردن خدا خشنود نكنى... .

٢١٧٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام هنگامى كه وى را به يمن فرستافرمود: اى على! تو را سفارش مى كنم به دعا؛ زيرا كه دعا با اجابت همراه است.

٢١٧٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام ـفرمود: اى على! مؤمن سه نشانه دارد: [پايبندى به ]روزه و نماز و زكات.

٢١٧٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى ابوذر! خدا را چنان عبادت كن كه گويى او را مى بينى؛ زيرا اگر تو او را نمى بينى، قطعا او تو را مى بيند و بدان كه قدم اول عبادت خداوند، معرفت اوست. او اوّل و پيش از هر چيزى است، پس چيزى مقدّم بر او نيست. يكتا و يگانه است و دومى ندارد، باقى است بدون نهايت، آفريننده آسمان ها و زمين است و آنچه در آنها و آنچه در ميان آنهاست و اوست خداوند لطيف و آگاه و او بر هر چيزى تواناست. پس از اين [مرحله ]ايمان به من قرار دارد و اقرار به اينكه خداوند متعال مرا به سوى همه مردم فرستاده است تا به اذن او بشارت دهم و اعلام خطر كنم و به سوى خدا فرا خوانم و چراغى درخشان باشم. سپس، دوست داشتن اهل بيت من است؛ همانان كه خداوند، پليدى را از ايشان دور ساخته و كاملاً پاك و پاكيزه شان ساخته است. اى ابوذر! بدان كه خداوند عزّ و جلّ اهل بيت مرا در ميان امّتم چونان كشتى نوح قرار داده است كه هر كس بر آن نشست، رهايى يافت و هر كس از سوار شدن آن سر باز زد، غرق شد و [نيز ]مانند باب [حطّه ] [٩] در ميان بنى اسرائيل كه هر كس وارد آن شد در امن و امان قرار گرفت.

[١] بحار الأنوار : ٧٧/٤٤/١.[٢] بحار الأنوار : ٧٧/٤٥/٢.[٣] بحار الأنوار : ٧٧/٤٦/٣ .[٤] تحف العقول : ٦.[٥] بحار الأنوار : ٧٧/٦٩/٩.[٦] تحف العقول : ١٠.[٧] باب حطة: هي باب من دخله من بني إسرائيل أرضية المغفرة الإلهية مهيّئة له (راجع: بصائر الدرجات ص ٢٩٧ و البقرة : ٥٨ ) .[٨] مكارم الأخلاق : ٢/٣٦٣ ـ ٣٦٤/٢٦٦١ .[٩] باب حطّه، دروازه اى بوده كه دخول به آن، زمينه آمرزش الهى را براى بنى اسرائيل فراهم مى آورده است (ر. ك: بصائر الدرجات : ص ٣١٧ و سوره بقره آيه : ٥٨).