ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٤٨٨

٢٢٦٤٠.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : أبصَرَ رسولُ اللّه ِ رجُلاً لَهُ وَلَدانِ فقَبَّلَ أحَدَهُما و تَرَكَ الآخَرَ ، فقالَ صلى الله عليه و آله : فَهَلاّ واسَيتَ بَينَهُما ؟ ! [١]

٢٢٦٤١.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : و اللّه ِ، إنّي لاَُصانِعُ بَعضَ وُلْدي و اُجلِسُهُ على فَخِذي ، و اُكثِرُ لَهُ المَحَبَّةَ ، و اُكثِرُ لَهُ الشُّكرَ ، و إنَّ الحَقَّ لِغَيرِهِ مِن وُلدي ، و لكنْ مُحافَظَةً علَيهِ مِنهُ و مِن غَيرِهِ ، لِئلاّ يَصنَعوا بهِ ما فَعَلَ بِيُوسُفَ و إخوَتِهِ [٢] . [٣]

(انظر) القضاء بين النّاس : باب ٣٣٢٢. وسائل الشيعة : ١٣ / ٣٤٣ باب ١١.

٤١٣٩

الحَثُّ عَلَى الإحسانِ إلَى الوالِدَينِ

الكتاب :

وَ قَضَى رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُوا إِلاَّ إِيَّاهُ وَ بِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانا إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلاَهُمَا فَلاَ تَقُلْ لَهُمَا أُفٍّ وَ لاَ تَنْهَرْهُمَا وَ قُلْ لَهُمَا قَوْلاً كَرِيما * وَ اخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَ قُلْ رَبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرا» . [٤]

٢٢٦٤٠.امام على عليه السلام : رسول خدا صلى الله عليه و آله مردى را ديد كه دو فرزند داشت و يكى را بوسيد و ديگرى را نبوسيد. فرمود: چرا ميان آن دو برابرى نگذاشتى؟!

٢٢٦٤١.امام باقر عليه السلام : به خدا قسم كه من گاه با يكى از فرزندانم مماشات مى كنم و او را روى زانويم مى نشانم و خيلى محبّتش مى كنم و قدردانى زيادى از او به عمل مى آورم، در صورتى كه حق با فرزند ديگرم مى باشد. اما اين كارها را براى آن مى كنم كه اين يكى را از گزند او و ديگر فرزندانم نگه دارم، تا مبادا با او همان كارى را بكنند كه برادران يوسف با او كردند.

٤١٣٩

تشويق به نيكى كردن به پدر و مادر

قرآن:

«و پروردگار تو مقرّر كرد كه جز او را مپرستيد و به پدر و مادر نيكى كنيد. اگر يكى از آن دو يا هر دو، در كنار تو به سالمندى رسيدند، به آنها [حتى ]افّ مگو و به آنان پرخاش مكن و با آنها به شايستگى سخن گوى و از سر مهربانى، بال فروتنى بر آنان بگستر و بگو: پروردگارا! آن دو را رحمت كن، چنان كه مرا در خُردى پروردند».