٢٢١٥٠.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : مَن أصغى إلى ناطِقٍ فَقَد عَبَدَهُ ، فإن كانَ النّاطِقُ عَنِ اللّه ِ فَقَد عَبَدَ اللّه َ ، و إن كانَ النّاطِقُ عَن إبليسَ فَقَد عَبَدَ إبليسَ . [٥]

(انظر) عنوان ٤٤٥ «ليد». العبادة : باب ٢٤٥٨. الاستماع : باب ١٨٨٦.

٤٠٧٤

آدابُ المَوعِظَةِ

الكتاب :

اُدْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الحَسَنَةِ وَ جَادِلْهُمْ بِالّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ» . [٦]

٢٢١٤٦.امام عسكرى عليه السلام : همه پليدى ها در خانه اى نهاده شد و كليد آن دروغ است.

٢٢١٤٧.امام عسكرى عليه السلام : [قدر] نعمت را نشناسد مگر سپاسگزار و شكر نعمت نگزارد مگر آن كه [قدر] نعمت را شناسد.

٢٢١٤٨.امام عسكرى عليه السلام : مجادله مكن كه احترامت از بين مى رود و شوخى مكن كه بر تو گستاخ مى شوند.

٢٢١٤٩.امام عسكرى عليه السلام : از فروتنى است كه بر هر كس بگذرى، بر او سلام كنى و در پايين پاى مجلس بنشينى .

٤٠٧٣

هر كه به گوينده اى گوش سپارد او را پرستيده است

٢٢١٥٠.امام صادق عليه السلام : هر كه به گوينده اى گوش سپارد، در حقيقت او را پرستيده است. پس، اگر گوينده از خدا بگويد، شنونده خدا را پرستيده است و اگر از شيطان بگويد، شيطان را پرستيده باشد.

٤٠٧٤

آداب اندرز دادن

قرآن:

«با حكمت و اندرز نيكو به راه پروردگارت دعوت كن و با آنان به آن [شيوه اى] كه نيكوتر است مجادله نماى. در حقيقت، پروردگار تو به [حال] كسى كه از راه او منحرف شده داناتر، و او به [حال] راه يافتگان [نيز] داناتر است».

[١] أعلام الدين : ٣١٣.[٢] أعلام الدين : ٣١٣.[٣] تحف العقول : ٤٨٦.[٤] تحف العقول : ٤٨٧.[٥] بحار الأنوار : ٧٢/٢٦٤/١.[٦] النحل : ١٢٥.