٢٢٧٩٣.عنه عليه السلام ـ مِن كِتابِهِ إلى مَصقلَةَ بنِ هُبَيرَةَ الشَّيب: بَلَغَني عَنكَ أمرٌ إن كُنتَ فَعَلتَهُ فَقَد أسخَطتَ إلهَكَ ، و عَصَيتَ إمامَكَ : أنَّكَ تَقسِمُ فَيءَ المُسلِمينَ الّذي حازَتهُ رِماحُهُم و خُيولُهُم ، و اُرِيقَت علَيهِ دِماؤهُم، فِيمَنِ اعتامَكَ [٢] مِن أعرابِ قَومِكَ . فَوالّذي فَلَقَ الحَبَّةَ و بَرأ النَّسَمَةَ ، لَئن كانَ ذلكَ حَقّا لَتَجِدَنَّ لَكَ علَيَّ هَوانا ، وَ لَتَخِفَّنَّ عِندي مِيزانا ، فلا تَستَهِنْ بحَقِّ ربِّكَ ، و لا تُصلِحْ دُنياكَ بِمَحقِ دِينِكَ ، فتَكونَ مِن الأخسَرينَ أعمالاً . ألاَ و إنّ حَقَّ مَن قِبَلَكَ و قِبَلَنا مِن المُسلِمينَ في قِسمَةِ هذا الفَيءِ سَواءٌ : يَرِدونَ عِندي علَيهِ ، و يَصدُرونَ عَنهُ . [٣]

٤١٦٧

نهى شدن حكمرانان از بخشش اموال مسلمانان

٢٢٧٩٢.امام على عليه السلام : بخشش كردن حكمرانان از اموال عمومى مسلمانان، ستم و خيانت است.

٢٢٧٩٣.امام على عليه السلام ـ در نامه اى به مصقلة بن هبيره شيبانى، كارگزار حضنوشت : درباره تو گزارشى به من رسيده است كه اگر براستى چنين كارى كرده باشى، خشم خدايت را برانگيخته اى و از امام خود نافرمانى كرده اى. [شنيده ام ]تو اموال عمومى مسلمانان را كه با نيروى نيزه ها و اسبان خود به دست آورده اند و خون هايشان بر سر آن ريخته شده است، ميان اعراب طايفه ات، كه دور تو را گرفته اند ، تقسيم كرده اى. سوگند به آن خدايى كه دانه را شكافت و انسان را آفريد، اگر چنين چيزى درست باشد، بى گمان خودت را نزد من خوار و خفيف كرده اى و از ارزش خود پيش من كاسته اى. پس، حق پروردگارت را خوار و سبك مشمار و دنياى خود را با نابود كردن دينت آباد مگردان كه در اين صورت از شمار زيان كارترينان خواهى بود. بدان كه مسلمانانى كه نزد تو هستند و مسلمانانى كه اين جا پيش ما مى باشند، در اين اموال عمومى سهمى يكسان دارند. همه آنان براى گرفتن سهم خود از بيت المال پيش من مى آيند و همگى با سهم يكسان از پيش من مى روند.

[١] . غرر الحكم : ٤٧٢٥.[٢] اعتام الشيء : إذا اختاره؛ وعيمة الشيء: خياره (النهاية : ٣/٣٣١) .[٣] نهج البلاغة : الكتاب ٤٣.