ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٥٦٥

٢٢٨٥١.عنه صلى الله عليه و آله : أنا و كافِلُ اليَتيمِ في الجَنَّةِ هكذا ـ و أشارَ بِالسَّبّابَةِ و الوُسطى و فَرَجَ بَينَهُما ـ . [١]

٢٢٨٥٢.عنه صلى الله عليه و آله : إنّ في الجَنَّةِ دارا يُقالُ لَها : دارُ الفَرَحِ ، لا يَدخُلُها إلاّ مَن فَرَّحَ يَتامَى المُؤمنينَ . [٢]

٢٢٨٥٣.عنه صلى الله عليه و آله : مَن قَبَضَ يَتيما مِن بَينِ مُسلمينَ إلى طَعامِهِ و شَرابِهِ أدخَلَهُ اللّه ُ الجَنَّةَ ألبَتَّةَ، إلاّ أن يَعمَلَ ذَنبا لا يُغفَرُ . [٣]

٢٢٨٥٤.الترغيب و الترهيب : عن رسول اللّه صلى الله عليه و آله : مَن عالَ ثَلاثَةً مِن الأيتامِ كانَ كَمَن قامَ لَيلَهُ ، و صامَ نَهارَهُ ، و غَدا و راحَ شاهِرا سَيفَهُ في سَبيلِ اللّه ِ ، و كُنتُ أنا و هُو في الجَنَّةِ أخَوَينِ كما أنَّ هاتَينِ اُختانِ ـ و ألصَقَ إصبَعَيهِ السَّبّابَةَ و الوُسطى ـ . [٤]

٢٢٨٥٥.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله ـ لِرجُلٍ يَشكو قَسوَةَ قَلبِهِ ـ: أ تُحِبُّ أن يَلينَ قَلبُكَ ، و تُدرِكَ حاجَتَكَ ؟: اِرحَمِ اليَتيمَ و امسَحْ رأسَهُ ، و أطعِمْهُ مِن طَعامِكَ ، يَلِنْ قَلبُكَ و تُدرِكْ حاجَتَكَ . [٥]

٢٢٨٥١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در حالى كه انگشت اشاره و ميانى خود را از هم بازفرمود : من و سرپرست يتيم در بهشت، مانند اين دو هستيم.

٢٢٨٥٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در بهشت سرايى است كه به آن «شادى سرا» گفته مى شود و تنها كسى وارد آن مى شود كه ايتام مؤمنان را شاد سازد.

٢٢٨٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس يتيمِ بچّه مسلمانى را در خورد و خوراك خود شريك گرداند، قطعاً خداوند او را به بهشت مى برد مگر اينكه گناهى نا بخشودنى مرتكب شود.

٢٢٨٥٤.الترغيب و الترهيب : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : هر كه سه يتيم را سرپرستى كند، مانند كسى است كه شبش را به عبادت و روزش را به روزه گذراند و شبانه روز در راه خدا شمشير كشد . من و او در بهشت برادريم همچنان كه اين دو در كنار يكديگرند. و انگشت نشانه و ميانى خود را به هم چسبانيد.

٢٢٨٥٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به مردى كه از سنگدلى خود شكايت كرد ـفرمود: آيا دوست دارى نرمدل شوى و به خواسته ات برسى؟ به يتيم مهربانى كن و دست محبت بر سر او كش و از غذايت به او بخوران؛ در اين صورت دلت نرم مى شود و به خواسته ات مى رسى.