٢١٤٣١.عنه عليه السلام : عِبادَ اللّه ِ، إنّ مِن أحَبِّ عِبادِ اللّه ِ إلَيهِ عَبدا أعانَهُ اللّه ُ على نَفسِهِ ... قد خَلَعَ سَرابِيلَ الشَّهَواتِ ، و تَخَلّى مِن الهُمومِ إلاّ هَمّا واحِدا انفَردَ بهِ ، فخَرَجَ مِن صِفَةِ العَمى و مُشارَكَةِ أهل الهَوى . [٥]

(انظر) المحبّة : باب ٦٦٢. الضلالة : باب ٢٣٤٦.

٣٩٧٦

أوَّلُ الهَوى و آخِرُهُ

٢١٤٣٢.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : إيّاكُم و تَمَكُّنَ الهَوى مِنكُم ؛ فإنَّ أوَّلَهُ فِتنَةٌ و آخِرَهُ مِحنَةٌ . [٦]

٢١٤٢٧.امام على عليه السلام : هوس، شريك كوردلى است.

٢١٤٢٨.امام على عليه السلام : اگر از هوس خود پيروى كنى تو را كر و كوردل مى كند و آخرتت را تباه مى گرداند و تو را به نابودى مى افكند.

٢١٤٢٩.امام على عليه السلام : اگر هوس را بر خود فرمانروا كنيد، شما را كر و كور باطن مى سازد و نابودتان مى گرداند.

٢١٤٣٠.امام على عليه السلام : هر كه از هوس خود پيروى كند، هوس او را كوردل و كر باطن و خوار و گمراه مى سازد.

٢١٤٣١.امام على عليه السلام : اى بندگان خدا! از محبوبترين بندگان خدا نزد او بنده اى است كه خداوند او را در برابر نَفْسش يارى كرده است... جامه هاى شهوت ها را بركَنده و [جانش ]از هر خواسته اى تهى گشته، مگر يك خواسته، كه خود را وقف آن كرده است. بدين سبب از كورى [باطنى] و مشاركت با هوسرانان بيرون آمده است.

٣٩٧٦

آغاز و فرجام هوس

٢١٤٣٢.امام على عليه السلام : مبادا هوس بر شما چيره آيد؛ زيرا كه آغاز آن ، فتنه (گمراهى) است و فرجامش رنج.

[١] نهج البلاغة : الكتاب ٣١.[٢] غرر الحكم : ٣٨٠٧.[٣] غرر الحكم : ٣٨٤٩.[٤] غرر الحكم : ٩١٦٨.[٥] نهج البلاغة : الخطبة ٨٧.[٦] غرر الحكم : ٢٧٤٥.