٢١٥٦٣.الإمامُ الكاظمُ عليه السلام ـ مِن مَواعِظِهِ لِهشامِ بنِ الحَكَمِ ـ: يا هِشامُ، قالَ اللّه ُ عَزَّ و جلَّ : و عِزّتي و جَلالي ... لا يُؤثِرُ عَبدٌ هَوايَ على هَواهُ إلاّ جَعَلتُ الغِنى في نَفسِهِ ، و هَمَّهُ في آخِرَتِهِ ، و كَفَفتُ (علَيهِ) ضَيعَتَهُ ، و ضَمَّنتُ السَّماواتِ و الأرضَ رِزقَهُ ، و كُنتُ لَهُ مِن وَراءِ تِجارَةِ كُلِّ تاجِرٍ . [١]

(انظر) التجارة : باب ٤٥٣. الدنيا : باب ١٢٢٥.

٢١٥٦٣.امام كاظم عليه السلام ـ در پندهاى خويش به هشام بن حكم ـفرمود: اى هشام! خداوند عزّ و جلّ مى فرمايد: سوگند به عزّت و جلالم... كه هيچ بنده اى خواست مرا بر خواست خود برنگزيند، مگر اينكه به او غناى نفْس بخشم و همّ و غمش را متوجّه آخرت گردانم و كار و زندگى او را رو به راه كنم و آسمان ها و زمين را ضامن روزيش قرار دهم و از پس تجارت هر تاجرى هواى او را داشته باشم.

[١] بحار الأنوار : ٧٨/٣١٠/١.