٢١٤٦٥.عنه عليه السلام : رَحِمَ اللّه ُ امرأً نَزَعَ عَن شَهوَتِهِ ، و قَمَعَ هَوى نَفسِهِ ؛ فإنّ هذهِ النَّفسَ أبعَدُ شيءٍ مَنزَعا ، و إنّها لا تَزالُ تَنزِعُ إلى مَعصِيَةٍ في هَوى . [٢]

٢١٤٦٦.عنه عليه السلام ـ في صِفَةِ أخٍ لَهُ في اللّه ِ ـ: ... و كانَ إذا بَدَهَهُ أمرانِ يَنظُرُ أيُّهُما أقرَبُ إلَى الهَوى فيُخالِفُهُ . [٣]

٢١٤٦٧.عنه عليه السلام : العاقِلُ مَن أماتَ شَهوَتَهُ . [٤]

٢١٤٦٨.عنه عليه السلام ـ في صِفَةِ المُتَّقينَ ـ: ... مَيِّتَةً شَهوَتُهُ . [٥]

٢١٤٦٩.عنه عليه السلام : إنّ أفضَلَ النّاسِ عِندَ اللّه ِ مَن أحيا عَقلَهُ ، و أماتَ شَهوَتَهُ ، و أتعَبَ نَفسَهُ لصَلاحِ آخِرَتِهِ . [٦]

٢١٤٧٠.عنه عليه السلام ـ في وَصفِ السّالِكَ الطَّريقَ إلَى اللّه ِ سبحان: قد أحيا عَقلَهُ و أماتَ نَفسَهُ ، حتّى دَقَّ جَليلُهُ و لَطُفَ غَليظُهُ . [٧]

٢١٤٦٤.امام على عليه السلام : بازداشتن نفْس از هوس، جهاد اكبر است.

٢١٤٦٥.امام على عليه السلام : خدا رحمت كند كسى را كه از شهوت خود باز ايستد و هواى نفْسش را سركوب كند؛ زيرا كه اين نفْس خيلى دير [از شهوت و نافرمانى] باز مى ايستد و همواره مشتاق نافرمانى و هوس است.

٢١٤٦٦.امام على عليه السلام ـ در وصف برادرى دينى كه داشت ـفرمود : ... و هرگاه ناگهان در برابر دو عمل قرار مى گرفت، نگاه مى كرد كدام يك به هواى نفْس نزديكتر است، با همان مخالفت مى كرد.

٢١٤٦٧.امام على عليه السلام : خردمند كسى است كه شهوت خود را بميراند.

٢١٤٦٨.امام على عليه السلام ـ در وصف پرهيزگاران ـفرمود: شهوت در وجود او مرده است.

٢١٤٦٩.امام على عليه السلام : برترين مردم در پيشگاه خداوند، كسى است كه خردش را زنده كند و شهوت خود را بميراند و براى آباد كردن آخرتش نفْس خود را به رنج افكند.

٢١٤٧٠.امام على عليه السلام ـ در وصف رهرو راه خداوند سبحان ـفرمود : خرد خويش را زنده كرده و نَفْسش را ميرانده است، چندان كه پيكر درشت و ستبر او زار و نزار گشته است.

[١] غرر الحكم : ٥٣٩٣.[٢] نهج البلاغة : الخطبة ١٧٦.[٣] نهج البلاغة : الحكمة ٢٨٩.[٤] غرر الحكم : ١١٩٤.[٥] نهج البلاغة : الخطبة ١٩٣.[٦] غرر الحكم : ٣٥٧٩.[٧] نهج البلاغة : الخطبة ٢٢٠.