ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٥٥٢

٢٢٨٢٠.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : قال رسولُ اللّه صلى الله عليه و آله : مَن عَرَفَ اللّه َ و عَظَّمَهُ مَنَعَ فاهُ مِن الكَلامِ ، وَ بطنَهُ مِن الطَّعامِ ، و عَفى [١] نَفسَهُ بِالصِّيامِ و القِيامِ . قالوا : بآبائنا و اُمَّهاتِنا يا رسولَ اللّه ِ، هؤلاءِ أولِياءُ اللّه ِ؟ قالَ : إنّ أولياءَ اللّه ِ سَكَتوا فَكانَ سُكوتُهُم ذِكرا ، و نَظَروا فَكانَ نَظَرُهُم عِبرَةً ، و نَطَقوا فَكانَ نُطقُهُم حِكمَةً ، وَ مَشَوا فَكانَ مَشيُهُم بَينَ النّاسِ بَرَكَةً ، لَولا الآجالُ الّتي قَد كُتِبَت علَيهِم لَم تَقَرَّ أرواحُهُم في أجسادِهِم خَوفا مِن العَذابِ و شَوقا إلَى الثَّوابِ . [٢]

٢٢٨٢١.عنه عليه السلام : إنّ أولياءَ اللّه ِ لَم يَزالوا مُستَضعَفِينَ قَليلينَ مُنذُ خَلَقَ اللّه ُ آدَمَ عليه السلام . [٣]

٢٢٨٢٢.عنه عليه السلام : يا أبا بَصيرٍ ، طُوبى لِشِيعَةِ قائمِنا المُنتَظِرِينَ لِظُهورِهِ في غَيبَتِهِ ، و المُطيعينَ لَهُ في ظُهورِهِ ، اُولئكَ أولِياءُ اللّه ِ الّذينَ لا خَوفٌ علَيهِم و لا هُم يَحزَنونَ . [٤]

٢٢٨٢٠.امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : هر كه خدا را شناسد و به عظمت او پى بَرَد، دهانش را از سخن گفتن فرو بندد و شكمش را از خوراك باز دارد و خودش را با روزه و شب زنده دارى فرسوده سازد. عرض كردند: پدران و مادران ما به فدايت اى رسول خدا! اينها همان دوستان خدايند؟ فرمود: دوستان خدا خاموشى مى گزينند و خاموشى آنها ذكر خداست و مى نگرند و نگاهشان عبرت است و سخن مى گويند و سخنانشان حكمت است و راه مى روند و راه رفتنشان در ميان مردم مايه بركت است. اگر نه اين بود كه اجل هايشان نوشته شده است، از ترس عذاب و شوق ثواب، [لحظه اى ]جان هايشان در كالبدهايشان قرار نمى گرفت.

٢٢٨٢١.امام صادق عليه السلام : دوستان خدا، از همان زمانى كه خداوند آدم عليه السلام را آفريد، همواره در ضعف و اقلّيّت بوده اند.

٢٢٨٢٢.امام صادق عليه السلام : اى ابو بصير! خوشا به حال شيعيان قائم ما كه در زمان غيبت او منتظر ظهورش هستند و در زمان ظهورش فرمانبردار اويند. اينان دوستان خدايند كه بر آنان نه بيمى است و نه اندوهگين مى شوند.