٢٢٦٣٩.كنز العمّال عن النُّعمان بن بَشيرٍ : أعطاني أبي عَطيَّةً ، فقالَت اُمِّي عَمرَةُ بِنتُ رَواحَةَ : لا أرضى حتّى تُشهِدَ النَّبيَّ صلى الله عليه و آله ، فأتَى النَّبيَّ فقالَ : إنّي أعطَيتُ ابني مِن عَمرَةَ عَطِيَّةً فأمَرَتني أن اُشهِدَكَ ، فقالَ : أعطَيتَ كُلَّ وُلدِكَ مِثلَ هذا ؟ قالَ : لا ، قالَ : فاتَّقُوا اللّه َ و اعدِلوا بَينَ أولادِكُم ، لا أشهَدُ على جَورٍ . [٨]

٢٢٦٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حق آنان (فرزندانت) بر تو اين است كه ميانشان به عدالت رفتار كنى، چنان كه حق تو بر آنان اين است كه از تو اطاعت كنند.

٢٢٦٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ميان فرزندان خود در عطا و بخشش به عدالت رفتار كنيد، همچنان كه دوست داريد آنان نيز، در احترام و محبت، ميان شما عادلانه عمل كنند.

٢٢٦٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از خدا بترسيد و ميان فرزندانتان به عدالت رفتار كنيد، همچنان كه شما نيز دوست داريد آنان اطاعت و احترامتان كنند.

٢٢٦٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ميان فرزندان خود به عدالت رفتار كنيد، همان گونه كه شما خود نيز دوست داريد آنان در احترام و محبّت [نسبت به شما ]عدالت به خرج دهند.

٢٢٦٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در عطا كردن چيزى به فرزندان خود ميان آنها برابرى نهيد. اگر قرار بود من يكى را برترى دهم، زنان را برترى مى دادم.

٢٢٦٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال دوست دارد كه ميان فرزندان خود يكسان عمل كنيد، حتى در بوسيدن آنها.

٢٢٦٣٩.كنز العمّال ـ به نقل از نعمان بن بشير ـ: پدرم به من چيزى بخشيد. مادرم، عَمره دختر رواحه، گفت: راضى نمى شوم مگر اينكه پيامبر صلى الله عليه و آله را بر اين كار گواه بگيرى. پدرم خدمت پيامبر رفت و عرض كرد: من به فرزندِ همسرم عمره پاداشى داده ام و مادرش به من امر كرده است كه شما را گواه بگيرم. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: به همه فرزندانت چنين پاداشى داده اى؟ عرض كرد: نه. فرمود: از خدا بترسيد و ميان فرزندانتان به عدالت رفتار كنيد. من بر بى عدالتى گواه نمى شوم.

[١] كنز العمّال : ٤٥٣٥٨.[٢] النُّحْل : العطيّة و الهبة ابتداءً من غير عِوَض و لا استحقاق. (النهاية : ٥/٢٩).[٣] كنز العمّال : ٤٥٣٤٧.[٤] كنز العمّال : ٤٥٣٤٨.[٥] بحار الأنوار : ١٠٤/٩٢/١٦.[٦] كنز العمّال : ٤٥٣٤٦.[٧] كنز العمّال : ٤٥٣٥٠.[٨] كنز العمّال : ٤٥٩٥٧.