ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٤٠٢
٢٢٤٤٠.عنه عليه السلام : اِتَّقُوا اللّه َ عِبادَ اللّه ِ تَقِيَّةَ ذِي لُبٍّ شَغَلَ التَّفكُّرُ قَلبَهُ ، و أنصَبَ الخَوفُ بَدَنَهُ ، و أسهَرَ التَّهَجُّدُ غِرارَ نَومِهِ ، و أظمَأَ الرَّجاءُ هَواجِرَ يَومِهِ ، و ظَلَفَ الزُّهدُ شَهَواتِهِ . [١]
٢٢٤٤١.عنه عليه السلام : اتَّقُوا اللّه َ تَقِيَّةَ مَن سَمِعَ فخَشَعَ ، و اقتَرَفَ فاعتَرَفَ ، و وَجِلَ فعَمِلَ ، و حاذَرَ فبادَرَ ، و أيقَنَ فأحسَنَ ، و عُبِّرَ فاعتَبَرَ . [٢]
٢٢٤٤٢.عنه عليه السلام : اِتَّقُوا اللّه َ تَقِيَّةَ مَن أيقَنَ فأحسَنَ ، و عُبِّرَ فاعتَبَرَ ، و حُذِّرَ فازدَجَرَ ، و بُصِّرَ فاستَبصَرَ ، و خافَ العِقابَ و عَمِلَ لِيَومِ الحِسابِ . [٣]
٢٢٤٤٣.عنه عليه السلام : اِتَّقُوا اللّه َ عِبادَ اللّه ِ تَقِيَّةَ مَن شَغَلَ بِالفِكرِ قَلبَهُ ، و أوجَفَ الذِّكرَ بلِسانِهِ ، و قَدَّمَ الخَوفَ لأمانِهِ . [٤]
٢٢٤٤٤.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ لَمّا سُئلَ عَن قَولِهِ تعالى : «اتَّقُوا ا: يُطاعُ فلا يُعصى ، و يُذكَرُ فلا يُنسى ، و يُشكَرُ فلا يُكفَرُ . [٥]
٢٢٤٤٠.امام على عليه السلام : اى بندگان خدا! از خدا پروا كنيد، پروا دارى تيزهوشى كه انديشيدن دل، او را مشغول ساخته و ترس [از خدا و عذاب ]پيكرش را رنجور داشته و عبادت شبانه خواب اندكش را گرفته و اميد [به خدا و پاداش] او را در روزهاى داغ، به تحمّل تشنگى (روزه دارى) وا داشته و بى توجّهى به دنيا از شهوت هايش باز داشته است.
٢٢٤٤١.امام على عليه السلام : از خدا پروا كنيد، همانند خدا پروايى كسى كه [حقّ را] شنيد و خشوع كرد،مرتكب [حرام و گناه ]شد و اعتراف (توبه) كرد، ترسيد و كار [نيكو] كرد. حذر كرد و[به سوى پاداش] شتافت، يقين كرد و كار نيك به جاى آورد و پند داده شد و پند گرفت.
٢٢٤٤٢.امام على عليه السلام : از خدا بترسيد همچون خدا ترسى كسى كه يقين كرد و نيكى به جا آورد و پند داده شد و پند گرفت و بر حذر داشته شد و حذر كرد و بينايش كردند و بينا شد و از كيفر ترسيد و براى روز حساب كار كرد.
٢٢٤٤٣.امام على عليه السلام : از خدا پروا كنيد، مانند خدا پروايى كسى كه دلش را به تفكّر مشغول داشت و زبانش را به ذكر (ياد خدا) جنباند و ترس را براى ايمنى خود پيش فرستاد (در دنيا از عذاب آخرت ترسيد و از گناه باز ايستاد تا در آخرت از ترس و عذاب ايمن بماند).
٢٢٤٤٤.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال از آيه «از خدا آن گونه كه حقّ پفرمود : [حقّ تقوا از خدا اين است] كه اطاعت شود و نافرمانى نشود و پيوسته ياد شود و هرگز فراموش نگردد و سپاسگزارى شود و ناسپاسى نشود.
[١] نهج البلاغة : الخطبة ٨٣..[٢] نهج البلاغة : الخطبة ٨٣.[٣] غرر الحكم : ٦٥٩٨.[٤] غرر الحكم : ٦٦٠٠.[٥] بحار الأنوار : ٧٠/٢٩١/٣١.