ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٣٢٦

٢٢١٩١.عنه عليه السلام : مَن لَم يَتَّعِظْ بِالنّاسِ وَعَظَ اللّه ُ النّاسَ بهِ . [١]

٢٢١٩٢.عنه عليه السلام : اِتَّعِظْ بغَيرِكَ ، و لا تَكُن مُتَّعَظا بِكَ . [٢]

٢٢١٩٣.عنه عليه السلام : فِطنَةُ الفَهمِ لِلمَواعِظِ مِمّا يَدعو النَّفسَ إلَى الحَذَرِ مِن الخَطأِ . [٣]

٢٢١٩٤.عنه عليه السلام : العاقِلُ مَنِ اتَّعَظَ بغَيرِهِ . [٤]

٢٢١٩٥.عنه عليه السلام : مَن وَعَظَكَ أحسَنَ إلَيكَ . [٥]

٢٢١٩٦.عنه عليه السلام : مَن وَعظَكَ فلا تُوحِشْهُ . [٦]

٢٢١٩٧.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : بَينا موسَى بنُ عِمرانَ عليه السلام يَعِظُ أصحابَهُ إذْ قامَ رجُلٌ فشَقَّ قَميصَهُ، فأوحى اللّه ُ عَزَّ و جلَّ إلَيهِ : يا موسى ، قُل لَهُ : لا تَشُقَّ قَميصَكَ، و لكنِ اشرَحْ لي عَن قَلبِكَ . [٧]

٢٢١٩٨.عنه عليه السلام : السَّعيدُ يَتَّعِظُ بمَوعِظَةِ التَّقوى و إن كانَ يُرادُ بِالمَوعِظَةِ غَيرُهُ . [٨]

٢٢١٩١.امام على عليه السلام : هر كه از مردم پند نگيرد، خداوند او را مايه پند مردم قرار دهد.

٢٢١٩٢.امام على عليه السلام : از ديگرى پند بگير و مايه پند و عبرت ديگرى مباش.

٢٢١٩٣.امام على عليه السلام : هوش و توانايى فهميدن اندرزها از عواملى است كه آدمى را به پرهيز از خطا فرا مى خواند.

٢٢١٩٤.امام على عليه السلام : خردمند كسى است كه از ديگران پند گيرد.

٢٢١٩٥.امام على عليه السلام : كسى كه تو را اندرز دهد، به تو خوبى كرده است.

٢٢١٩٦.امام على عليه السلام : كسى را كه به تو اندرز مى دهد، از خود مَران.

٢٢١٩٧.امام صادق عليه السلام : در حالى كه موسى بن عمران ياران خود را اندرز مى داد ناگاه مردى برخاست و پيراهن خود را دريد. خداوند عزّ و جلّ به او وحى فرمود كه: اى موسى! به او بگو: پيراهنت را از هم نَدَر، بلكه دلت را براى من بگشاى.

٢٢١٩٨.امام صادق عليه السلام : انسان سعادتمند، اندرزِ به تقوا را آويزه گوش خود مى كند، هرچند مخاطب آن اندرز كسى ديگر باشد.