ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٣٢٥

٢٢١٨٦.عنه عليه السلام : أي مُفَضَّلُ ، قُلْ لِشِيعَتِنا : كُونُوا دُعاةً إلَينا بِالكَفِّ عَن مَحارِمِ اللّه ِ و اجتِنابِ مَعاصِيهِ ، و اتِّباعِ رِضوانِهِ ؛ فإنّهُم إذا كانُوا كذلكَ كانَ النّاسُ إلَينا مُسارِعينَ . [١]

(انظر) الأدب : باب ٥٩. النفس: باب ٣٨٦١.

٤٠٨١

ما يَنبَغِي الاتِّعاظُ بِهِ

٢٢١٨٧.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : السَّعيدُ مَن وُعِظَ بغَيرِهِ . [٢]

٢٢١٨٨.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : و اتَّعِظوا بِمَن كانَ قَبلَكُم قَبلَ أن يَتَّعِظَ بِكُم مَن بَعدَكُم . [٣]

٢٢١٨٩.عنه عليه السلام : فاعتَبِروا بما أصابَ الاُمَمَ المُستَكبِرينَ مِن قَبلِكُم مِن بَأسِ اللّه ِ و صَولاتِهِ ، و وَقائعهِ و مَثُلاتِهِ ، و اتَّعِظوا بِمَثاوِي خُدودِهِم و مَصارِعِ جُنوبِهِم . [٤]

٢٢١٩٠.عنه عليه السلام : و اتَّعِظوا فيها [أي في الدُّنيا ]بالّذينَ قالُوا : «مَنْ أشَدُّ مِنّا قُوَّةً» [٥] حُمِلوا إلى قُبورِهِم فلا يُدْعَونَ رُكبانا ، اُنزِلوا الأجْداثَ فلا يُدعَونَ ضِيفانا . [٦]

٢٢١٨٦.امام صادق عليه السلام : اى مفضّل! به شيعيان ما بگو: با خويشتندارى از حرام هاى خدا و دورى كردن از معاصى او و پيمودن راه خشنودى او، دعوتگر [مردم] به سوى ما باشند؛ زيرا كه اگر آنها چنين بودند، مردم خود به سوى ما مى شتافتند.

٤٠٨١

شايسته هاى پند گرفتن

٢٢١٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سعادتمند كسى است كه از ديگرى پند گيرد.

٢٢١٨٨.امام على عليه السلام : از پيشينيان خود پند گيريد، پيش از آنكه آيندگان از شما پند گيرند.

٢٢١٨٩.امام على عليه السلام : از عذاب خدا و سختگيرى هاى او و خوارى و كيفرهاى او كه بر سر امّت هاى گردن كشِ پيش از شما آمده است عبرت گيريد و از جاى فرود گونه هايشان و از قرارگاه پهلوهايشان پند آموزيد.

٢٢١٩٠.امام على عليه السلام : در اين دنيا، از كسانى كه نداى «نيرومندتر از ما چه كسى است؟» سر مى دادند پند گيريد كه [سوار بر دوش ها] به سوى گورها برده شدند، اما سواره خوانده نمى شدند و بر گورها وارد شدند، ليكن ميهمان نام نداشتند.