٢١٢٤٧.عنه عليه السلام ـ في صِفَةِ الجَنَّةِ ـ: دَرَجاتٌ مُتَفاضِلاتٌ ، و مَنازِلُ مُتَفاوِتاتٌ ، لا يَنقَطِعُ نَعيمُها ، و لا يَظعَنُ مُقيمُها ، و لا يَهرَمُ خالِدُها . [١]

٣٩٥٧

ما يَشِبُّ فِي الإنسانِ عِندَ هَرَمِهِ

٢١٢٤٨.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : يَهرَمُ ابنُ آدَمَ و تَشِبُّ مِنهُ اثنَتانِ : الحِرصُ و الأمَلُ . [٢]

٢١٢٤٩.عنه صلى الله عليه و آله : يَهرَمُ ابنُ آدَمَ و يَشِبُّ مِنهُ اثنانِ : الحِرصُ علَى المالِ ، و الحِرصُ علَى العُمرِ . [٣]

(انظر) الشَّيب : باب ٢١١٩ حديث ١٠٠٦٩.

٣٩٥٨

موجِباتُ الهَرَمِ

٢١٢٥٠.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : الهَمُّ نِصفُ الهَرَمِ . [٤]

٢١٢٥١.عنه عليه السلام : الهَمُّ أحَدُ الهَرَمَينِ . [٥]

٢١٢٤٧.امام على عليه السلام ـ در وصف بهشت ـفرمود : بهشت را درجاتى است يكى برتر از ديگرى و منزل هايى است يكى متفاوت با ديگرى؛ نعمت هايش پايان نمى پذيرد و اقامت كننده در آن كوچ نمى كند و جاويدانِ در آن پير نمى شود.

٣٩٥٧

آنچه در هنگام پيرى انسان جوان مى شود

٢١٢٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آدمى پير مى شود و دو چيز در او جوان مى گردد: آزمندى و آرزو.

٢١٢٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آدميزاده پير مى شود و دو چيز در وجود او جوان مى گردد: آزمندى به مال، و آزمندى به زندگى.

٣٩٥٨

آنچه موجب پيرى و فرتوتى مى شود

٢١٢٥٠.امام على عليه السلام : اندوه ، نيمى از پيرى است.

٢١٢٥١.امام على عليه السلام : اندوه، يكى از دو پيرى است.

[١] . نهج البلاغة : الخطبة ٨٥.[٢] تحف العقول : ٥٦.[٣] . الخصال : ٧٣/١١٢.[٤] نهج البلاغة : الحكمة ١٤٣.[٥] غرر الحكم : ١٦٣٤.