ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ١٧١

٢١٧٤١.عنه صلى الله عليه و آله : يا أبا ذرٍّ ، إذا أصبَحتَ فلا تُحَدِّثْ نَفسَكَ بِالمَساءِ ، و إذا أمسَيتَ فلا تُحَدِّثْ نَفسَكَ بِالصَّباحِ ، و خُذ مِن صِحَّتِكَ قَبلَ سَقَمِكَ ، و مِن حَياتِكَ قَبلَ مَوتِكَ فإنَّكَ لا تَدري ما اسمُكَ غَدا . [١]

٢١٧٤٢.عنه صلى الله عليه و آله : يا أبا ذرٍّ ، إيّاكَ أن تُدرِكَكَ الصَّرعَةُ عِندَ العَثرَةِ ، فلا تُقالَ العَثرَةُ و لا تُمَكَّنَ مِنَ الرَّجعَةِ ، و لا يَحمَدَكَ مَن خَلَّفتَ بما تَرَكتَ ، و لا يَعذُرَكَ مَن تَقدِمُ علَيهِ بما اشتَغَلتَ بهِ . [٢]

٢١٧٤٣.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : اللّه َ اللّه َ في جِيرانِكُم ؛ فإنّهُم وَصِيَّةُ نَبيِّكُم، ما زالَ يُوصِي بهِم حَتّى ظَنَنّا أنّهُ سيُوَرِّثُهُم [٣] . [٤]

٢١٧٤٤.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : إنَّ رَجُلاً أتَى النَّبيَّ صلى الله عليه و آله فَقالَ لَهُ: يا رَسولَ اللّه ِ أوصِني، فَقال لَهُ رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : فَهل أنتَ مُستَوصٍ إن أنا أوصَيتُكَ ؟ ـ حتّى قالَ لَهُ ذلكَ ثَلاثا ، و في كُلِّها يَقولُ لَهُ الرّجُلُ : نَعَم يا رسولَ اللّه ِ ـ فقالَ لَهُ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : فإنّي اُوصِيكَ إذا أنتَ هَمَمتَ بأمرٍ فتَدَبَّرْ عاقِبَتَهُ ، فإن يَكُ رُشدا فأمضِهْ ، و إن يَكُ غَيّا فانْتَهِ عَنهُ . [٥]

٢١٧٤١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى ابوذر! چون صبح خود را آغاز كردى، به خويشتن وعده شب مده و هرگاه شبَت را آغازيدى، وعده صبح به خود مده و از دوران تندرستيت پيش از آنكه بيمار شوى بهره برگير و از زندگيت پيش از آنكه بميرى؛ زيرا كه تو نمى دانى فردا چه نامى خواهى داشت [مُرده يا زنده].

٢١٧٤٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى ابوذر! بپرهيز از آنكه هنگام لغزيدن به سر در آيى؛ زيرا كه لغزش بخشوده نمى شود و امكان بازگشت براى تو نيست و بازماندگان تو براى آنچه باقى گذاشته اى تو را نمى ستايند و كسى كه پيش او مى روى [خداوند ]به بهانه گرفتارى هايت تو را معذور نمى دارد.

٢١٧٤٣.امام على عليه السلام : از خدا بترسيد و حقوق همسايگانتان را رعايت كنيد؛ زيرا كه اين سفارش پيامبر شماست. آن حضرت درباره همسايگان پيوسته سفارش مى فرمود، تا جايى كه گمان كرديم بزودى همسايگان را ميراث بر يكديگر قرار خواهد داد.

٢١٧٤٤.امام صادق عليه السلام : مردى خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و عرض كرد: اى رسول خدا! مرا سفارش فرما. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: اگر تو را سفارش كنم آيا به گوش مى گيرى؟ حضرت سه بار اين جمله را به او فرمود و هر بار آن مرد عرض مى كرد: آرى اى رسول خدا. پس، رسول خدا صلى الله عليه و آله به او فرمود: به تو سفارش مى كنم كه هرگاه خواستى كارى انجام دهى، به عاقبت آن بينديشى، اگر رستگارى بود آن را انجام بده و اگر گمراهى بود رهايش كن.