ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ١٦٧

٢١٧٢٣.تحف العقول : عنه صلى الله عليه و آله ـ لَمّا قالَ لَهُ رَجُلٌ: أوصِني ـ : اِحفَظْ لِسانَكَ . ثُمّ قالَ لَهُ : يا رسولَ اللّه ِ ، أوصِني ! قالَ صلى الله عليه و آله : اِحفَظْ لِسانَكَ . ثُمّ قالَ : يا رسولَ اللّه ِ، أوصِني ! فقالَ : وَيحَكَ وَ هَل يَكُبُّ النّاسَ على مَناخِرِهِم في النّارِ إلاّ حَصائدُ ألسِنَتِهِم ؟! [١]

٢١٧٢٤.عنه صلى الله عليه و آله ـ لسعيد بن يزيد ـاُوصِيكَ أن تَستَحيِيَ مِن اللّه ِ تعالى كما تَستَحيِي مِن الرّجُلِ الصّالِحِ مِن قَومِكَ . [٢]

٢١٧٢٥.عنه صلى الله عليه و آله ـ لِمُعاذٍ لَمّا استَوصاهُ ـ: اُعبُدِ اللّه َ كأنّكَ تَراهُ ، و اعدُدْ نَفسَكَ في المَوتى ، و اذكُرِ اللّه َ عِندَ كُلِّ حَجَرٍ و عِندَ كُلِّ شَجَرٍ ، و إذا عَمِلتَ سَيّئةً فاعمَلْ بجَنبِها حَسَنةً ؛ السِّرّ بِالسِّرِّ ، و العَلانِيَة بِالعَلانِيَةِ . [٣]

٢١٧٢٦.عنه صلى الله عليه و آله ـ لِمُعاذٍ ، و قد أخَذَ بيَدِهِ فمَشى قَليلاً ـ: يا مُعاذُ ، اُوصِيكَ بتَقوَى اللّه ِ ، و صِدقِ الحَديثِ ، و وَفاءِ العَهدِ ، و أداءِ الأمانَةِ ، و تَركِ الخِيانَةِ ، و رَحمِ اليَتيمِ ، و حِفظِ الجِوارِ ، و كَظمِ الغَيظِ ، و لِينِ الكلامِ ، و بَذلِ السَّلامِ ، و لُزومِ الإمامِ . [٤]

٢١٧٢٣.تحف العقول : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به مردى كه عرض كرد: مرا سفارشى فرما فرمود: زبانت را نگه دار. آن مرد دوباره عرض كرد: اى رسول خدا! مرا سفارشى فرما. حضرت فرمود: زبانت را نگه دار. بار ديگر عرض كرد: اى رسول خدا! مرا سفارشى فرما. پيامبر فرمود: واى بر تو! مگر مردم را چيزى جز محصولات زبانشان در آتش سرنگون مى كند؟!

٢١٧٢٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به سعيد بن يزيد ـفرمود : به تو سفارش مى كنم كه از خداوند متعال شرم كنى،همچنان كه از مرد پاك و شايسته قوم خود شرم مى كنى.

٢١٧٢٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به معاذ كه از آن حضرت تقاضاى سفارشى كرد ـفرمود: خدا را چنان عبادت كن كه انگار او را مى بينى و خودت را از مردگان بشمار و نزد هر سنگ و درختى خدا را يادآور شو و هرگاه گناهى كردى، در كنار آن كار نيكى انجام ده؛ [نيكى ]پنهانى در برابر [گناه ]پنهانى و [نيكى] آشكار در قبال [گناه] آشكار.

٢١٧٢٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به معاذ وقتى كه دست او را گرفت و اندكى رفت ـفرمود: اى معاذ! تو را سفارش مى كنم به پروا داشتن از خداوند و راستگويى و وفاى به عهد و پيمان و برگرداندن امانت [به صاحبش] و ترك خيانت و مهربانى به يتيم و رعايت حقّ همسايگى و فرو خوردن خشم و با نرمى و ملايمت سخن گفتن و سلام كردن و پيروى از امام.