٢١٦٥٢.عنه صلى الله عليه و آله : الصَّلاةُ خَلفَ رجُلٍ وَرِعٍ مَقبولَةٌ ، و الهَديَّةُ إلى رجُلٍ وَرِعٍ مَقبولَةٌ ، و الجُلوسُ مَعَ رجُلٍ وَرِعٍ مِن العِبادَةِ ، و المُذاكَرَةُ مَعهُ صَدَقَةٌ . [٦]

٢١٦٥٣.عنه صلى الله عليه و آله : قالَ اللّه ُ تعالى : يا موسى ، إنّهُ لَن يَلقاني عَبدٌ في حاضِرِ القِيامَةِ إلاّ فَتَّشتُهُ عَمّا في يَدَيهِ ، إلاّ مَن كانَ مِن الوَرِعينَ ؛ فإنّي أستَحييهِم و اُجِلُّهُم و اُكرِمُهُم و اُدخِلُهُم الجَنَّةَ بغَيرِ حِسابٍ . [٧]

٢١٦٤٨.امام على عليه السلام : پارسايى، با تقوا قرين شده است.

٢١٦٤٩.امام على عليه السلام : پارسايى، درنگ كردن به هنگام رو به رو شدن با شبهه است.

٤٠٠٠

پارسا

٢١٦٥٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همنشينان خداوند در فردا[ى قيامت ]پارسايان و بى رغبتانِ به دنيايند.

٢١٦٥١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دو ركعت نمازِ مرد پارسا، برتر از هزار ركعت نماز كسى است كه حلال و حرام را به هم آميزد.

٢١٦٥٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نمازى كه پشت سر مردى پارسا خوانده شود، [در درگاه حق ]پذيرفته است و هديه اى كه به مردى پارسا داده شود، [در درگاه خداوند ]پذيرفته است و نشستن با مردى پارسا، از عبادت است و گفتگو كردن با او، صدقه است.

٢١٦٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال فرمود: اى موسى! هيچ بنده اى در صحراى قيامت مرا ديدار نكند، مگر اينكه به آنچه در دست دارد (دستاورد او) رسيدگى دقيق كنم مگر كسى كه از پارسايان باشد؛ زيرا من از آنان حيا مى كنم و ايشان را بزرگ و گرامى مى دارم و بدون حسابرسى به بهشتشان مى برم.

[١] غرر الحكم : ٦٧٢٠.[٢] غرر الحكم : ٢١٦١.[٣] كنز العمّال : ٧٢٧٩.[٤] التخليط في الأمر : هو الإفساد فيه (الصحاح : ٣/١١٢٤)، أي فكما يحصل الفساد بين الأضداد فكذلك يفسد دين من يجمع الحلال مع الشبهات . (كما في هامش المصدر).[٥] كنز العمّال : ٧٢٨٢.[٦] كنز العمّال : ٧٢٨٣.[٧] كنز العمّال : ٧٣٢٢.