ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ١٢٣

٢١٦٣٥.عنه صلى الله عليه و آله ـ لِأبي رِفاعَةَ ـ: إنّكَ لَن تَدَعَ شَيئا للّه ِ إلاّ أبدَلَكَ اللّه ُ خَيرا مِنهُ . [١]

٢١٦٣٦.عنه صلى الله عليه و آله : دَعْ ما يُريبُكَ إلى ما لا يُريبُكَ ؛ فإنَّ الصِّدقَ طُمَأنِينَةٌ ، و إنَّ الكِذبَ رِيبَةٌ . [٢]

٢١٦٣٧.عنه صلى الله عليه و آله : دَعْ ما يُريبُكَ إلى ما لا يُريبُكَ ؛ فإنَّ الخَيرَ طُمأنِينَةٌ ، و الشَّرَّ رِيبَةٌ . [٣]

٢١٦٣٨.عنه صلى الله عليه و آله : البِرُّ ما سَكَنَت إلَيهِ النَّفسُ ، و اطمَأنَّ إلَيهِ القَلبُ ، و الإثمُ ما لَم تَسكُن إلَيهِ النَّفسُ ، و لَم يَطمَئنَّ إلَيهِ القَلبُ ، و إن أفتاكَ المُفتُونَ . [٤]

٢١٦٣٩.عنه صلى الله عليه و آله : إنَّ البِرَّ ما اسَتَقَرَّ في الصَّدرِ ، و اطمَأنَّ إلَيهِ القَلبُ ، و الشَّكَّ ما لَم يَستَقِرَّ في الصَّدرِ ، و لَم يَطمَئنَّ إلَيهِ القَلبُ ، فدَعْ ما يُرِيبُكَ إلى ما لا يُرِيبُكَ ، و إن أفتاكَ المُفتُونَ . [٥]

٢١٦٤٠.عنه صلى الله عليه و آله : تُفتيكَ نَفسُكَ ، ضَعْ يَدَكَ على صَدرِكَ، فإنّهُ يَسكُنُ لِلحَلالِ، و يَضطَرِبُ مِن الحَرامِ ، دَعْ ما يُريبُكَ إلى ما لا يُريبُكَ ، و إن أفتاكَ المُفتُونَ ، إنَ المؤمنَ يَذَرُ الصَّغيرَ مَخافَةَ أن يَقعَ في الكَبيرِ . [٦]

٢١٦٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به ابو رفاعه ـفرمود: هرگز چيزى را به خاطر خدا رها نكنى ، مگر اينكه خداوند بهتر از آن به تو عوض دهد.

٢١٦٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آنچه تو را به شك مى اندازد، رها كن و به آنچه تو را به شك نمى اندازد چنگ زن؛ زيرا كه راست مايه آرامشِ [روان ]است و دروغ باعث پريشانى.

٢١٦٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آنچه را كه در آن شك دارى، رها كن و به آنچه در آن شك ندارى، چنگ درزن؛ زيرا خوبى مايه آرامش است و بدى باعث پريشانى و ناراحتى.

٢١٦٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : طاعت و نيكى آن است كه جان بدان قرار گيرد و دل به آن آرام يابد و گناه آن چيزى است كه جان بدان قرار نگيرد و دل به آن آرام نيابد، هر چند فتوا دهندگان [خلاف آن] به تو فتوا دهند.

٢١٦٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : طاعت، آن چيزى است كه در سينه قرار گيرد و دل به آن آرام يابد و شك، آن چيزى است كه در سينه قرار نگيرد و دل بدان آرام نيابد. پس آنچه را موجب شك (اضطراب و بى قرارى) تو مى شود به آنچه تو را به شك (اضطراب و ناآرامى) نمى اندازد، وا گذار، هرچند فتوا دهندگان [خلاف آن] به تو فتوا دهند.

٢١٦٤٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نفْس (وجدان) تو خود به تو فتوا مى دهد، دستت را روى سينه ات بگذار، در برابر حلال آرام مى گيرد و از حرام مضطرب و بى قرار مى شود. آنچه تو را به شك (اضطراب) مى اندازد، رها كن و به آنچه تو را به شك (اضطراب) نمى اندازد چنگ زن،هر چند فتوا دهندگان [خلاف آن را] به تو فتوا دهند. مؤمن از ترس آنكه به مشكل بزرگترى نيفتد [مشكل ]كوچك را رها مى كند.