١٧١٤. مكارم الأخلاق‌ به نقل از زيد شحّام: نزد امام صادق عليه السلام بودم كه حجامتگرى را طلبيد. پس به او گفت: «ابزارهاى حجامت خود را بشوى و بياويز» و آن‌گاه، انارى طلبيد و خورد.

چون حجامت را نيز به پايان برد، انارى ديگر طلبيد و خورد و فرمود: «اين كار، تلخه را فرو مى‌نشانَد».

١٧١٥. الكافى‌ به نقل از يزيد بن عبد الملك نوفلى: بر امام صادق عليه السلام وارد شدم، در حالى كه انارى در دست داشت. فرمود: «اى مُعَتِّب! يك انار هم به اين مرد بده؛ چرا كه در [خوردن‌] هيچ چيز، كسى با من شريك نشده است كه برايم ناخوشايندتر از شريك شدن در [خوردن‌] انار باشد».

سپس، حجامت كرد و به من فرمود كه حجامت كنم. من هم حجامت كردم. آن‌گاه، انارى ديگر خواست و پس از آن فرمود: «اى يزيد! هر مؤمنى كه انار بخورد و آن را تمام كند، خداوند عز و جل تا چهل پگاه، شيطان را از [آسيب‌رسانى به‌] فروغ دل او دور مى‌سازد؛[١] و هر كس دو انار بخورد، خداوند عز و جل تا صد روز، شيطان را از [آسيب‌رسانى به‌] فروغ دل او دور مى‌سازد؛ و هر كس سه انار بخورد، خداوند عز و جل تا يك سال، شيطان را از [آسيب‌رسانى به‌] فروغ دل او دور مى‌سازد و هر كس خداوند، شيطان را براى يك سال از [آسيب رساندن به‌] فروغ دل او دور سازد، گناه نمى‌كند و هر كس گناه نكند، به بهشت درمى‌آيد».

١٧١٦. امام كاظم عليه السلام: هر كس روز جمعه يك انار بخورد، آن انار، دل او را تا چهل پگاه، نورانى مى‌دارد؛ اگر دو انار بخورد، تا هشتاد روز؛ و اگر سه انار بخورد، تا صد و بيست روز؛ و نيز وسوسه شيطان از او دور مى‌شود و هر كس وسوسه شيطان از او

دور شود، خداوند عز و جل را نافرمانى نمى‌كند و هر كس خداوند را نافرمانى نكند، خداىْ او را به بهشت درمى‌آورد.

[١] علّامه مجلسى در اين باره مى‌گويد:« از فروغ دل او( عن إنارة قلبه)»، يعنى آنكه‌[ خداوند، شيطان را] از زيان رساندن به روشنگرى دل( يا از باز داشتن دل از روشنگرى و اخلال رساندن به آن‌[ دور مى‌سازد]. هم گفته شده است: مقصود، آن است كه دور شدن شيطان، حاصل فروغ دل است؛ يعنى خداوند، دل او را روشن مى‌كند تا شيطان از آن برون رود. اين وجه را نمى‌توان بعيد ندانست. در بيشتر نسخه‌هاى مكارم الأخلاق، اين عبارت با« إثاره»( با ثاء) نقل شده كه به معناى برانگيختن است و خود، به وسوسه باز مى‌گردد( بحار الأنوار، ج ٦٦، ص ١٦٢).