دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١٢ - هشت آداب غذا خوردن

ط. طولانى كردن نشستن بر سر سفره.

ى. گرامى داشتن نان و نگذاشتن آن زير ظرف غذا.

ك. استفاده كردن از آنچه از سفره مى‌ريزد. اين، براى وقتى است كه غذا در منزل ميل مى‌شود، آن هم در صورتى كه آلوده نشده باشد؛ ولى اگر كسى در صحرا غذا ميل نمود، بهتر است كه آنچه را از سفره مى‌ريزد، براى حيوانات بگذارد.

ل. دست كشيدن از خوردن غذا، پيش از سير شدنِ كامل و در حالى كه قدرى از اشتها باقى است.

بخش دوم. امورى كه هنگام غذا خوردن، ترك آنها شايسته است، و آنها عبارت‌اند از:

الف. زياده‌روى در كيفيّت و كميّت خوراك.

ب. نكوهش غذايى كه نسبت به آن بى‌ميل است.

ج. دميدن در غذا.

د. خوردن با دست چپ.

ه. خوردن با يك انگشت يا دو انگشت.

و. بلند آروغ زدن.

ز. پاك كردن زياد استخوان‌ها.

ح. آب خوردن در ميان غذا.

ط. آب خوردن، پس از خوردن گوشت.

ى. خوردن، در حال سيرى.

بخش سوم. حالاتى كه غذا خوردن در آنها نكوهيده است.

در اسلام، به طور كلّى، ميل كردن غذا در حالات غير بهداشتى، يا به شيوه غير اخلاقى (مانند: غذا خوردن به شيوه متكبّران) و يا به‌گونه‌اى كه عرف جامعه‌