دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٣٧ - فصل چهل و نهم تره

١٩٢٩. امام صادق عليه السلام‌ به نقل از پدرانش عليهم السلام: نزد پيامبر خدا از سبزى‌ها ياد شد. فرمود: «تره، مهتر و سرآمد همه سبزى‌هاست و برترىِ آن بر ديگر سبزى‌ها، همانند برترىِ نان بر ديگر چيزهاست. در آن، بركت است و آن، سبزى من و سبزى پيامبرانِ پيش از من است. من آن را دوست دارم و مى‌خورم. گويا بوته آن را مى‌نگرم كه برگ‌هايش از سرسبزى و زيبايى در بهشت مى‌درخشند».

١٩٣٠. الكافى‌ به نقل از موسى بن بكر: يكى از غلامان امام كاظم عليه السلام بيمار شد. امام عليه السلام از حال او پرسيد.

گفتند: بيمارىِ طحال گرفته است.

فرمود: «سه روز به او تره بخورانيد».

آن را به او خورانديم. پس خون، فرو نشست‌[١] و سپس بهبود يافت.

١٩٣١. المحاسن‌ به نقل از سَلَمه: در مدينه به دردى سخت، گرفتار آمدم. نزد امام كاظم عليه السلام رفتم. به من فرمود: «تو را زردچهره مى‌بينم؟».

گفتم: آرى.

فرمود: «تره بخور».

تره خوردم و بهبود يافتم.

١٩٣٢. مكارم الأخلاق‌ به نقل از موسى بن بكر: نزد امام كاظم عليه السلام رفتم. به من فرمود: «تو را زردروى مى‌بينم! تره بخور».

من نيز خوردم و بهبود يافتم.

ر. ك: ج ١، ص ٤٦٧ (آنچه براى درمان درد طَحال، سودمند است).

[١] علّامه مجلسى مى‌گويد: ظاهراً مقصود از فرو نشستن خون، آن است كه در هنگام تخلّى( دفع)، خون از او دفع مى‌شود. طبيبان گفته‌اند: تره، مجارى طحال را باز مى‌كند و به سبب گرماى فراوان بدن و باز شدن مجارى طحال، خون سرازير مى‌شود، چونان كه به گاه عادت ماهانه، خونريزى صورت مى‌پذيرد. امّا سود اين خونريزى براى وَرَم طحال، آن است كه ممكن است اين ورم، از مزاجِ خون يا از سودا سرچشمه گرفته باشد( بحار الانوار: ج ٦٦، ص ٢٠٢).