دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٢٣ - ٢٧/ ٢ خواص خوردن مويز در حالت ناشتا
١٧٣٠. امام على عليه السلام: مويز، قلب را استحكام مىبخشد، بيمارى را مىبرد، حرارت را خاموش مىسازد و دل را خوشى مىدهد.
١٧٣١. امام صادق عليه السلام: مويز، پى را استحكام مىبخشد، خستگى را مىبرد و دل را خوشى مىدهد.
١٧٣٢. امام صادق عليه السلام: اگر قحطىاى به شما رسيد، با مشغول داشتن خويش به مويز،[١] خود را سير كنيد.
٢٧/ ٢ خواصّ خوردن مويز در حالت ناشتا
١٧٣٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس به خوردن مَويز در حالت ناشتا عادت كند، فهم و حافظه و ذهن، روزىِ او مىشود و بلغمِ وى مىكاهد.
١٧٣٤. امام رضا عليه السلام: هر كس كه مىخواهد به حافظهاش افزوده شود، صبحگاهان در حالت ناشتا، هفت مثقال مويز بخورد.
ر. ك: عنوان بعدى (خواصّ خوردن بيست و يك دانه مويز).
[١] عبارت عربى،« فاعبَثوا بالزبيب» است. علّامه مجلسى، در اين باره مىگويد:« فاعبَثوا»، كنايه از خوردنِ اندك اندك و تدريجىِ مويز است؛ زيرا با اندكى مويز، شدّت گرسنگى، فروكش مىكند. در برخى از نسخهها نيز« فاعتنوا» از مصدر« اعتناء» به معناى اهتمام و توجّه آمده است. كسانى نيز اين واژه را« فاعتبئوا» خواندهاند كه به همين معناى اخير است( مرآة العقول، ج ١٩، ص ٤٢٤).