دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٣
فصل پنجم : سزاى مردم آزار
قرآن
«و از ايشان ، كسانى هستند كه پيامبر را مى آزارند و مى گويند : او زودباور است . بگو : «گوش خوبى براى شماست . به خدا ايمان دارد و [ سخن ] مؤمنان را باور مى كند و براى كسانى از شما كه ايمان آورده اند ، رحمتى است. و كسانى كه پيامبر خدا را آزار مى رسانند ، عذابى پُر درد خواهند داشت» .
«كسانى كه خدا و رسول او را مى آزارند ، خدا آنان را در دنيا و آخرت ، لعنت كرده و برايشان عذابى خفّت آور آماده ساخته است . و كسانى كه مردان و زنان مؤمن را بى آن كه مرتكب [عمل زشتى ] شده باشند،آزار مى رسانند، قطعا تهمت و گناهى آشكار به گردن گرفته اند» .
حديث
١٣٥٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه به قصد آزار دادن برادرش ، با او برخوردى كند كه او از آن ناراحت شود ، خداوند او را در آن روزى كه ديدارش مى كند ، ناراحت مى كند .
١٣٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بر دوزخيان ، بيمارىِ گرى عارض مى شود ، چندان كه از بس خود را مى خارانند ، [ پوست و گوشت بدنشان كنده و ] استخوان هايشان پيدا مى شود . پس مى گويند : «چرا اين بيمارى بر ما عارض شده است؟». پاسخ داده مى شوند : زيرا شما اهل ايمان را آزار مى داديد .