١٧٣٧.امام حسين عليه السلام ـ در هنگامى كه آهنگ طَف ك {٠ همى روم ، كه مرگ بر جوان مرد ، ننگ نيست / هر گاه كه در پى حق باشد و براى اسلام بجنگد ٠} {٠ جوان مرد ، جان خويش را فداى پاك مردان مى كند / و از به هلاك افتاده ، جدا مى گردد و از گنهكار ، دور مى شود . ٠}

١٧٣٨.امام زين العابدين عليه السلام : خدا رحمت كناد عبّاس را! او ايثار كرد و جانانه جنگيد و جان خويش را فداى برادرش كرد ، تا جايى كه دو دستش قطع شد ، و خداوند به جاى آن دو ، دو بال به او بخشيد كه با آنها همراه فرشتگان در بهشت پرواز مى كند ، چنان كه به جعفر بن ابى طالب بخشيد . عبّاس در نزد خداوند متعال ، چنان منزلتى دارد كه در روز قيامت ، همه شهيدان به آن غبطه مى خورند .

١٧٣٩.امام مهدى عليه السلام ـ در زيارت ابو الفضل العب درود بر عبّاس ، فرزند امير مؤمنان ؛ همو كه با جان خويش برادرش را يارى داد ـ و از ديروزش براى فرداى خويش (قيامت) توشه برگرفت ـ و خود را فداى او كرد و سپر او قرار داد ، و در طلب آب براى او بر آمد ، و دو دستش بريده شد .