١٦٣٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه خوش دارد چون من زندگى كند و چون من بميرد و در باغ بهشتى كه پروردگارم [ درختانِ ] آن را كاشته است ، سكنا گزيند ، بايد پس از من ، ولايت على را بپذيرد ، و دوست او را دوست بدارد ، و به امامانِ پس از من اقتدا كند؛ زيرا آنان خانواده من اند ، از سرشت من آفريده شده اند ، و از فهم و دانشْ برخوردارند . واى بر آن عدّه از امّتم كه فضيلت آنان را انكار كنند ، و حرمت خويشاوندى من با آنان را پاس ندارند . خداوند ، شفاعت مرا شامل حال آنها نكناد !

١٦٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در بيان منزلت ـ : آنان ، دروازه هاى دانش در ميان امّت من هستند . هر كس از آنان پيروى كند ، از آتشْ نجات مى يابد ، و هر كس به آنان اقتدا كند ، به راه راستْ هدايت مى شود. خداوند عز و جل محبّت آنان را به هيچ بنده اى ارزانى نداشته است ، مگر آن كه او را به بهشت در مى آورد .