١٥٣٥.امام على عليه السلام : خداوند ، با ما آغاز مى كند و به ما پايان مى بخشد و به وسيله ما ، آنچه را كه بخواهد ، محو و يا ثبت مى كند و خداوند به وسيله ما ، سختىِ روزگار را دور مى گردانَد .

١٥٣٦.امام باقر عليه السلام ـ درباره اين سخن خداوند ع «آنان كه اگر در زمين قدرتشان دهيم ، نماز را بر پا دارند و زكات مى پردازند» ـ : اين آيه تا به آخر ، در حقّ آل محمّد صلى الله عليه و آله است . خداوند ، مهدى عليه السلام و ياران او را بر شرق و غرب زمين ، حاكميّت مى بخشد و دين را آشكار مى گردانَد و خدا به واسطه او ويارانش ، بدعت ها و باطل را مى ميرانَد ، همان گونه كه نابخردى حق را ميرانْد ، تا آن جا كه ديگر نشانى از ستم ، ديده نمى شود .

١٥٣٧.امام صادق عليه السلام ـ درباره اين سخن خداوند ع «و اين روزها را ميان مردم ، دست به دست مى كنيم» ـ : از زمانى كه خداوند ، آدم عليه السلام را آفريد ، همواره خدا را دولتى بوده است و ابليس را نيز دولتى . پس ، دولت خدا كجاست؟ بدانيد كه يك قائم ، بيش نيست .

١٥٣٨.امام صادق عليه السلام : ما را دوران و دولتى است كه خداوند ، هر گاه بخواهد ، آن را مى آورد .

١٥٣٩.امام صادق عليه السلام : {٠ هر مردمى را دولتى است كه انتظارش را مى كشند / و دولت ما در پايان روزگار ، پديدار مى شود . ٠}