١٦٤٠.امام صادق عليه السلام ـ در نامه اش به گروه شيعه هر كس خوش دارد كه بداند خداوند عز و جل او را دوست مى دارد ، بايد فرمان خدا را به كار ببندد و از ما پيروى كند . آيا اين سخن خداوند عز و جل به پيامبرش صلى الله عليه و آله را نشنيده است كه : «بگو : اگر خدا را دوست مى داريد ، از من پيروى كنيد تا خدا نيز شما را دوست بدارد و گناهانتان را بيامرزد» ؟ به خدا سوگند ، هرگز هيچ بنده اى اطاعت خدا نمى كند ، مگر آن كه خداوند ، پيروى از ما را در ضمن طاعت خويش در مى آورد . به خدا سوگند ، هرگز هيچ بنده اى از ما پيروى نمى كند ، مگر آن كه خداوند ، او را دوست مى دارد . به خدا سوگند ، هرگز هيچ كسى پيروى از ما را فرو نمى گذارد ، مگر آن كه ما را دشمن داشته است . به خدا سوگند ، هرگز هيچ كسى ما را دشمن نمى دارد ، مگر آن كه خدا را نافرمانى كرده است ، و هر كس با نافرمانى از خدا بميرد ، خداوند عز و جل او را خوار و رسوا مى سازد و در آتش ، سرنگونش مى كند . سپاس و ستايش ، ويژه خداوند است كه پروردگار جهانيان است .

١٦٤١.تفسير العيّاشى ـ به نقل از محمّد حلبى ـ : امام صادق عليه السلام فرمود : «هر يك از شما كه از خدا پروا كند و كار نيك انجام دهد ، از ما اهل بيت است» . گفت : از شما اهل بيت؟! فرمود : «از ما اهل بيت! در اين باره ابراهيم عليه السلام فرموده است : «پس ، هر كه از من پيروى كند ، او از من است» . عمر بن يزيد گفت : به ايشان گفتم : از آل محمّد؟! فرمود : «آرى به خدا ، از آل محمّد ؛ آرى به خدا ، از خودِ آنان! مگر نشنيده اى كه خداوند مى فرمايد : «همانا نزديك ترين مردم به ابراهيم ، كسانى هستند كه از او پيروى كردند» ، و [ مگر نشنيده اى اين ] سخن ابراهيم را كه : «پس ، هر كه از من پيروى كند ، او از من است» ؟» .