١٦٢٨.تفسير فرات ـ به نقل از سفيان ـ : امام صادق عليه السلام به من فرمود : «اى سفيان! مراقب باش كه مذاهب [ و عقايد گوناگون ] تو را به اين سو و آن سو نبرند . راه راست در پيش بگير و از هدايت ، پيروى كن» . گفتم : اى فرزند پيامبر خدا! پيروى از هدايت ، [به] چيست؟ فرمود : «[ به پيروى از ] كتاب خدا و ملازمت با اين مرد. اى سفيان! آيا نمى دانى كه اين مرد ، كيست؟» . گفتم : نه ، به خدا ، نمى دانم او كيست! به من فرمود : «به خدا سوگند كه تو دنيا را بر آخرت برگزيدى ، و هر كس دنيا را بر آخرت برگزيند ، خداوند در روز قيامت ، او را نابينا محشور مى كند» . گفتم : اى فرزند پيامبر خدا! مرا از نام اين مرد ، آگاه فرما . باشد كه خداوند به واسطه او مرا سود برساند! فرمود : «به خدا سوگند ، او امير مؤمنان على عليه السلام است. هر كس از او پيروى كرد ، به او چيزى عطا شد كه به هيچ كس داده نشد ، و هر كس از او پيروى نكرد ، زيان فراوان نمود . به خدا سوگند كه آن مرد ، جدّ ما ، على بن ابى طالب عليه السلام است . اى سفيان! اگر دستگيره استوار مى خواهى ، به على چنگ بزن ، كه به خدا سوگند ، او تو را نجات مى بخشد. اى سفيان! از دلخواه خود پيروى مكن كه از راه راست ، منحرف مى شوى» .

١ / ٦

اهل بيت

١٦٢٩.صحيح مسلم ـ به نقل از زيد بن ارقم ـ : روزى ، پيامبر خدا در آبگاهى به نام «خُم» در راه ميان مكّه و مدينه ، براى ما به خطبه ايستاد و حمد و ثناى خداوند را به جاى آورد و پند و اندرز داد و آن گاه فرمود : «و اينك ـ اى مردم ـ بدانيد كه من هم يك بشرم و زودا كه پيكِ [ مرگ ، از سوى ] پروردگارم بيايد و دعوتش را اجابت كنم . من در ميان شما دو چيز گران بها [١] بر جاى مى گذارم : نخستينِ آن دو ، كتاب خداست كه در آن ، هدايت و نور است . پس ، كتاب خدا را بگيريد و بدان چنگ زنيد» . پيامبر صلى الله عليه و آله به كتاب خدا ترغيب و تشويق كرد . سپس فرمود : «و [ دوم ، ] اهل بيتِ من . خدا را درباره اهل بيتم به شما يادآورى مى كنم ، خدا را درباره اهل بيتم به شما يادآورى مى كنم ، خدا را درباره اهل بيتم به شما يادآورى مى كنم» .

[١] ابن اثير درباره ناميده شدن كتاب خدا و عترت به «ثقلين» ، گفته است : دليلش اين است كه گرفتن آن دو و عمل به آنها سنگين است. و به هر چيز خطير و ارزشمند ، «ثَقَل» گفته مى شود . پس ، پيامبر صلى الله عليه و آله آن دو را براى بزرگداشت منزلت آنها و سترگ و عالى داشتن جايگاهشان ، ثقلين ناميده است (النهاية : ج ١ ص ٢١٦) .