١٣٢٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس مؤمنى را ولو با نيم كلمه بيازارد ، روز قيامت در حالى مى آيد كه بر پيشانى او نوشته شده : «نوميد از رحمت خدا» ، و چونان كسى است كه كعبه و بيت المقدّس را خراب كرده و ده هزار فرشته را كشته است .

١٣٣٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس مسلمانى را بيازارد ، گناهانش به اندازه نخلستان خواهد بود.

١٣٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگز مسلمانى ، مسلمان ديگر را نيازارد! چه بسا تهى دستِ يك لا قبايى كه اگر خدا را سوگند دهد ، خداوند ، سوگندش را مى پذيرد .

١٣٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس مؤمنى را اندوهگين سازد و سپس همه دنيا را به او بدهد ، اين كار ، كفّاره (جبران كننده) گناه او نخواهد بود و براى آن ، اجرى به او داده نمى شود .

١٣٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس مؤمنى را به ناحقْ ناراحت كند ، چنان است كه مكّه و بيت المعمورِ خدا را ده بار ويران كرده است و چنان است كه هزار فرشته مُقرَّب را كشته است .

١٣٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس به برادرش با آهنى (تيغ و شمشير و... ) اشاره كند ، فرشتگان ، او را لعنت مى كنند ، حتّى اگر برادر تنىِ او باشد .