١٣٦٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس فردى از اهل ذِمّه را بيازارد ، من طرف دعواى او هستم و هر كس كه من طرف دعوايش باشم ، روز قيامت با او مى ستيزم .

١٣٦٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه اهالى مدينه را بترساند ، خدا او را مى ترساند و لعنت خدا و فرشتگان و مردم ، همگى ، بر اوست و هيچ توبه و فديه اى از او پذيرفته نمى شود .

١٣٦٤.امام صادق صلى الله عليه و آله : چون روز قيامت شود ، بانگ زننده اى بانگ مى زند : «كجايند دشمنانِ دوستان من؟». پس گروهى كه بر چهره هايشان گوشتى نيست ، برمى خيزند و گفته مى شود : «اينان ، كسانى هستند كه مؤمنان را آزار دادند و با آنان به دشمنى برخاستند و به خاطر دينشان با آنان خشنونت ورزيدند» . آن گاه دستور داده مى شود كه آنها را به دوزخ ببرند .

١٣٦٥.امام صادق عليه السلام : هر كس مؤمنى را به گزند سلطانى تهديد كند تا از او به وى گزندى برسد ، و چنان گزندى به او نرسد ، آن كس در آتش خواهد بود و هر كس مؤمنى را به گزند سلطانى تهديد كند تا از او به وى گزندى برسد ، و چنان گزندى به او برسد ، با فرعون و فرعونيان در آتش خواهد بود .

ر. ك : ص ٥١ (آزار دادن مسلمان)