١٧٠٧.امام صادق عليه السلام : شيعيان ما ، تا زمانى كه در روابط ميان خود و خدايشان نيك بنگرند ، و نسبت به پيشوايانشان حسن نيّت داشته باشند ، و به برادرانشان نيكى كنند ، و با ناتوانشان دلسوز و مهربان باشند ، و به نيازمندانشان كمك كنند ، همواره [ از جانب خداوند عز و جل ]مورد عنايت ، و محفوظ ، و در پناه و مصون خواهند بود . ما به ستم كردن ، دستور نمى دهيم ؛ بلكه شما را به پارسايى ، به پارسايى ، به پارسايى دستور مى دهيم ، و نيز به مواسات ، مواسات با برادرانتان!

١٧٠٨.مستدرك الوسائل : مردى بر امام صادق عليه السلام در آمد و گفت : اى فرزند پيامبر خدا! مردانگى چيست؟ فرمود : «ستم نكردن ، و كمك كردن به برادران در گاه توانگرى» .

١٧٠٩.الخصال ـ به نقل از يونس بن ظبيان و مفضّل بن عمر امام صادق عليه السلام فرمود : «دو خصلت است كه در هر كه نبود ، از او دورى كن ، دورى كن ، دورى كن!» . گفته شد : آن دو خصلت ، كدام اند؟ فرمود : «[ خواندنِ ] نماز در وقت آن و محافظت بر نماز ، و [ ديگر ]مواسات» .

١٧١٠.بحار الأنوار ـ به نقل از جعفر بن محمّد عاصمى ، سپس فرمود : «اى عاصم! در همبستگى و مواسات با يكديگر ، چگونه ايد؟» . گفتم : در بهترين وضعِ ممكن . فرمود : «آيا چنين هست كه فردى از شما در هنگام تنگ دستى ، به دكّان و يا منزل برادرش برود و دخل او را بيرون بكشد و آنچه نياز دارد ، بردارد و به او اعتراض نشود؟» . گفتم : نه! فرمود : «پس شما در همبستگى ، آن گونه كه من دوست دارم ، نيستيد» .