دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٧٣
فصل دوم : موارد اُلگوگيرى
٢ / ١
دين و دنيا
١٦٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه در دينش به فراتر از خود بنگرد و او را الگو قرار دهد ، و در دنيايش به فروتر از خود بنگرد و خداوند را بر آنچه او را بِدان بر وى برترى داده ، سپاس بگويد ، خداوند او را سپاس گزار و شكيبا مى شمرد . و هر كه در دينش به فروتر از خود بنگرد ، و در دنيايش به فراتر از خود بنگرد و براى آنچه از او كمتر دارد ، افسوس بخورد ، خداوند عز و جل او را نه سپاس گزار مى شمرد و نه شكيبا .
١٦٦٢.امام صادق عليه السلام ـ در دعا ـ : بار خدايا! ستايش ، ويژه توست . تو را مى ستايم و از تو يارى مى طلبم ، كه تو ، خداوندگار منى و من ، بنده تو ام . در حالى صبح كردم كه بر پيمان و وعده تو هستم ، و به وعده ات ايمان دارم و به پيمان با تو ، تا آن جا كه بتوانم ، وفا مى كنم ؛ و هيچ توش و توانى نيست ، مگر به مدد خداوند يگانه بى انباز . و گواهى مى دهم كه محمّد ، بنده و فرستاده اوست . در حالى صبح كردم كه بر سرشت اسلام و كلمه اخلاص (توحيد) و آيين ابراهيم و دين محمّد صلى الله عليه و آله هستم . به خواست خدا ، بر اين [ عقايد ] زندگى مى كنم و مى ميرم. بار خدايا! تا زنده ام مى دارى ، بر اين زنده ام بدار ، و هر گاه مرا ميراندى ، بر آن بميرانم ، و هر گاه مرا برانگيختى ، بر آن برانگيزانم . با اين ، خشنودى تو و پيمودن راه تو را مى جويم . به تو تكيه كردم ، و كارم را به تو سپردم . آل محمّد ، پيشوايان من اند و جز آنان مرا پيشوايى نيست . از آنان پيروى مى كنم و ولايت آنان را مى پذيرم ، و به آنان اقتدا مى نمايم . بار خدايا! آنان را در دنيا و آخرت ، اولياى من قرار بده ، و چنانم گردان كه در دنيا و آخرت ، دوستانشان را دوست ، و دشمنانشان را دشمن بدارم ، و مرا و پدرانم را به نيكان ، ملحق فرما !