١٦٢٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هان ، اى مردم! از هدايت خدا پيروى كنيد تا ره يافته شويد و به راه راست برويد و [بدانيد كه ]هدايت او ، هدايت من است و هدايت من ، هدايت على بن ابى طالب است . پس ، هر كس در زمان حيات من و پس از مرگم از هدايت او پيروى كند ، در واقع از هدايت من پيروى كرده است ، و هر كس از هدايت من پيروى كند ، هر آينه از هدايت خدا پيروى كرده است ، و هر كس از هدايت خدا پيروى كند ، «نه گم راه مى شود و نه تيره بخت مى گردد» .

١٦٢٦.امام على عليه السلام : خداوند ، مرا پيشواى خَلقش قرار داده است . از اين رو ، بر من واجب فرموده كه درباره خودم و خورد و خوراك و پوشاكم ، همانند مردمان محروم باشم تا نادار ، به نادارىِ من تأسّى كند و توانگرىِ توانگر ، او را به طغيان نكشاند .

١٦٢٧.امام صادق عليه السلام : چون روز قيامت بشود ، ندا دهنده اى از ميان عرش ، بانگ مى زند : «خليفه خدا در زمينِ او كجاست؟». داوود پيامبر عليه السلام بر مى خيزد. از جانب خداوند عز و جل ندا مى آيد كه : «مراد ما تو نبودى ، هر چند تو نيز خليفه خدا بودى» . سپس ، براى بار دوم ، بانگ مى زند : «خليفه خدا در زمينِ او كجاست؟» . در اين هنگام ، امير مؤمنان ، على بن ابى طالب عليه السلام بر مى خيزد. پس ، از جانب خداوند عز و جل ندا مى آيد كه : «اى گروه خلايق! اين على بن ابى طالب ، خليفه خدا در زمين او و حجّت او بر بندگان اوست» .