دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٣٩
«و هنگامى را [ ياد كن ] كه ابراهيم گفت : «پروردگارا! اين شهر را ايمن گردان ، و مرا و فرزندانم را از پرستيدن بتان دور دار . پروردگارا! آنها بسيارى از مردم را گم راه كردند . پس هر كه از من پيروى كند ، او از من است ، و هر كه مرا نافرمانى كند ، به يقين ، تو آمرزنده و مهربانى» .
«در حقيقت ، نزديك ترين مردم به ابراهيم ، همان كسانى هستند كه از او پيروى كرده اند، و [ نيز ]اين پيامبر و كسانى كه ايمان آورده اند ؛ و خدا سَرور مؤمنان است» .
«و دين چه كسى بهتر است از آن كس كه خود را تسليم خدا كرده و نيكوكار است و حق گرايانه ، از آيين ابراهيم ، پيروى نموده است؟ و خدا ابراهيم را دوست گرفت» .
«و آيينِ پدرانم : ابراهيم و اسحاق و يعقوب را پيروى نموده ام. براى ما سزاوار نيست كه چيزى را شريك خدا قرار دهيم . اين ، از عنايت خدا بر ما و بر مردم است ؛ ولى بيشتر مردم ، سپاس گزارى نمى كنند» .
١ / ٣
پيامبر خدا
قرآن
«قطعا براى شما در پيامبر خدا سرمشقى نيكوست ، [يعنى] براى آن كس كه به خدا و روز بازپسين ، اميد دارد و خدا را فراوان ياد مى كند» .
«پس، به خدا و پيامبر او ـ همان پيامبر درس ناخوانده اى كه به خدا و كلمات او ايمان دارد ـ بگرويد و او را پيروى كنيد ؛ اميد كه هدايت شويد» .
«بگو : اگر خدا را دوست داريد ، از من پيروى كنيد تا خدا دوستتان بدارد و گناهانتان شما را بر شما ببخشايد ، و خدا آمرزنده مهربان است» .