١٥٩٥.تفسير القمّى : امير مؤمنان عليه السلام در بازگشت از صفّين ، به گورستانْ نگاهى افكند و فرمود : «اينها سكونتگاه هاى مردگان است» . آن گاه به خانه هاى كوفه نگاه كرد و فرمود : «اينها هم سكونتگاه هاى زندگان است» . سپس اين آيه را تلاوت فرمود : «آيا زمين را براى زندگان و مردگان ، سكونتگاه قرار نداديم؟» .

١٥٩٦.امام على عليه السلام : بار خدايا! اى خداوندگار اين بامِ افراشته ، ... اى خداوندگار اين زمينى كه آن را قرارگاه آدميان ، و جاى آمد و شد خزندگان و چارپايان و موجودات بى شمارِ ديگر ، چه مرئى و چه نامرئى قرار دادى!

١٥٩٧.امام على عليه السلام : خجسته است خدايى كه... ابرهاى گران بار را پديد آورد ، و باران هايشان را فرو ريزاند ، و سهم بارانِ هر جايى را معيّن فرمود . پس ، زمين را كه خشك بود ، نمناك ساخت ، و در آن كه هيچ رُستنى نداشت ، گياه روياند .

١٥٩٨.امام على عليه السلام : ابرها غربال باران اند ، كه اگر چنين نبود ، باران بر هر چه فرو مى باريد ، تباهش مى ساخت .